سلامـــــــــ عزیز میبینی چقدر وقته نیستــــــِ اما هـــگز فراموش نمی شی اینا مطمئن باش

سلاااااااااااااام اسی جان خوبی عزیز؟ ..............

اینروزها نشسته ام و با حیرت فقط نگاه میکنم به آنچه که در درونم در حال رخ دادن است.

گاهی چنان با سرعت اتفاق می افتد که قادر به تجزیه و تحلیل آن نیستم.

و همه چیز پشت سر هم.....شاید چند سال دیگر اگر باقی باشم و به پشت سرم نگاه

کنم آنوقت بتوانم بهتر درکش کنم.

به شما حق میدهم اگر از حرفهایم چیزی دستگیرتان نشود.پس سعی میکنم ساده تر و

روان تر صحبت کنم.

همه ما روزی به این دنیا آمده ایم و روزی هم خواهیم رفت.

خیلی ها همانطور که می آیند همانطور هم میروند.بدون اینکه ذره ای تغییر کنند.

بدون اینکه فکر کنند از کجا آمده اند؟....برای چه آمده اند؟...و به کجا خواهند رفت؟؟؟...

آیا تمام این نظم و قوانین جهان هستی که همه ما به آن معترف هستیم برای همین

آمد و رفت عبث و بیهوده ماست؟

برای این است که من به این دنیا بیایم رشد کنم بالغ شوم ازدواج کنم در بهترین نوع و

وضعیت ..از بهترین دانشگاهها مدرک بگیرم صاحب بالا ترین مدارج علمی و بزرگترین کمپانیها

و برترین وضعیت مالی ورفاهی شوم و چند بچه و بعد مرگ؟......................همین؟؟!!!!!

چه با خود خواهم برد؟.......................................هیچ؟!!!!!!!!!!!!!!!!

بله من معتقدم ما چیزی را با خود خواهیم بردو آن همان چیزی است که در ما ایجاد تغییر میکند.

دانسته های ما از خودمان از جهان هستی و آن کس که دستان هنرمند و پنهانش در کارند.

راستی ما چه قدر خودمان را میشناسیم؟...

چه قدر با خودمان صادقیم و در احوال خودمان کنکاش میکنیم؟....

به چه چیزهایی در مورد خودمان رسیده ایم؟....

آیا چیزهایی که در یک مقطع باعث شادی و رضایت ما میشود در مقطع دیگر هم همان احساس

را به ما میدهد؟

مسلما نه...انسان کمالجو در گذر از مقاطع زندگی به دنبال چیزی است که به او آرامش جاودانه

بدهد..به همین خاطر میگردد و میگردد و میگردد و در آخر به خودش میرسد...

به همانجایی که از ابتدا بود........

و در میابد که درون او بسیار وسیعتر و بزرگتر از آنچه که در بیرون شاهدش بوده....

جهانی است در درونش که دست نخورده و کشف نشده.........

و آنوقت است که مثل من گیج و حیرت زده بر جای میماند .