چقدر از فکرها زجر میکشیم . .

میزنم رو شونه خدا میگم: جنبه رو حال كردی....!

دلم دارد هوای دیدنِ تو

به گوشم می رسد خندیدنِ تو

به نازت می بری جانم به یغما

بنازم نازنین، نازیدنِ تو..

زندگی هر چی میتونه باشه..
زندگي شادي..
زندگي لذت
زندگي عشق
زندگي وحدت
زندگي مراقبت
زندگي اعتقاد
زندگي آزادي
زندگي آرامش
زندگي خلقت
زندگي خيال
زندگي هنر
زندگي يک رؤياست
زندگي يک افسانه
زندگي يک راز
زندگي دانستن
زندگي شوق
زندگي آسايش
زندگي باشکوه
زندگي طبيعت
زندگي لطافت
زندگي احساس
اینطوری نیست.؟؟!زندگي زيباست...
هرکدوم از اینا ممکنه تجربه کرده باشیم فقط یکم متفارت تر ببینیم.زیاد سختش نکنیم!

دنیا زیباست، باید زیبا بنگریم زیبا بیاندیشیم زیبا سخن بگوئیم زیبا عشق بورزیم و زیبا رفتار کنیم... و لبخند زیبا را فراموش نکنیم.

(( ان چشمهای خيس و غريبت کجايی اند؟))

چشمی که در اسارت باران اشک بود

با چشمهات منتظر آشنايی اند

*

باران گرفت بر سر سيل سکوت تو

غريد رعد و...بغض سکوتت شکستنی ست

می دانم آنچه در دل تو خانه کرده است

در صد هزار بغض فرو خورده گفتنی ست

*

اين سايه های خسته به دنبال شعر تو

راز همان سکوت غريب است ای عزيز!

قدری برای سادگی و بی پناهی ات

اين غربت هميشه عجيب است ای عزيز!

*

تو ای تجسم احساس های پاک

تو ای ترانه ی نمناک آسمان

در چشم تو صدای غريبی نهفته است

چيزی شبيه ناله ی غمناک آسمان

*

در خود ببار تلخی ی اين روزگار را

در خود بريز جام بلورين اشک را

با خود بگو و زمزمه کن با دو چشم خويش

اين قصه ی قديمی و غمگين اشک را

*

اگرچه درد تو از حد گذشته است

بی تاب لحظه های سياه زمين مشو

ای روح تو زلال تر از آه آسمان

آلوده ی زمين و گناه زمين مشو..!

این قصه برایم آشناست.. از آن قصه های پر غصه که سر دراز ندارد و زود تمام می شود.

یک طرف قصه کسی می ایستد که می خواهد فی الفور به ته اش برسد، می خواهد تمامش کند، فرار کند از وابسته شدن به اجزاء و عناصرش، از خطر کردن، از احتمال پاک باختن...

اینجور قصه ها را من اما جور دیگر می پسندم، دوست ندارم ته داشته باشند. قصه هایی از این دست را باید هی رفت و رفت و رفت، جوری که کلاغه هیچوقت به خانه اش نرسد! اینطوری قصه همه اش می شود لذت، می شود شادی، می شود هیجان. لحظه لحظه اش را باید تجربه کرد، باید چشید، باید بویید و آنچنان محکم در آغوش کشید که باهاش یکی شوی. این قصه حسابش با بقیه ی قصه های کوچه و بازاری فرق دارد. از آن قصه ها نیست که یک شب دوام داشته باشد. یک شب بشنوی و خواب بروی و تمام! نه! این قصه را می توانی سال ها و سال ها برای تمام مردم روی زمین تعریف کنی! برای بچه هایت، نوه هایت، نتیجه هایت، نبیره هایت، ندیده هایت؛ می تواند نسل پشت ِ نسل همینطور قل بخورد و قل بخورد و به ته اش نرسد! این قصه، قصه ی بیداریست؛ قصه ی زنده بودن است؛ پر از محبت و دوست داشتن است، پر از خواستن و توانستن، پر از همراه بودن و فهمیده شدن، پر از درک حسی متفاوت، حسی ماندگار و دوست داشتنی. وابستگی در این قصه معنا ندارد که اگر هم داشت خواستنی بود و زندگی بخش، که این قصه، قصه ی یکی شدن است، قصه ی در هم تنیدن، قصه ی شکافتن پیله ی ترس و پروانه شدن، قصه ی اعتماد و اعتقاد و همت! قصه ی توکل و پیش رفتن! قصه ای که اگر زیاد آینده را تویش تجسم کنی باخته ای.
این قصه را من و تو شاید نفهمیده ایم هنوز اما آنها که انتهای پروازشان شمع بود گفته اند که این، داستان ِ دل به دریا زدن است برای یکی شدن با رنگ ِ روح ِ زندگی...!!1

پشت ویترین مغازه ها
جنس هایی هست که خیلی گرونن
یه چیزایی هم میشه پیدا کرد که ارزونه
اما گاهی یه گوشه ای، یه چیزی میذارن، که شاید کهنه باشه ، شایدم معمولی
اما روش نوشته " فروشی نیست "
آدم باید ازون جنس باشه..!