azadeh
دلم شکست خودم هم نمی دونم چرا شاید واسه اینه که نه کسی منو میبینه نه حاضره به حرفام گوش بده .بعضی وقتا به بودنم شک می کنم.شدم یه آدمی که فقط و فقط واسه یه نفر داره نفس می کشه بخاطر وجودش می دونم شاید اوتم بعضی موقعه ها حوصله منو وحرفامو نداشته باشه ولی خوبیش اینه که من همیشه واسه شنیدن حرفاش آماده ام و از شنیدن صداش خوشحال می شم.می دونم ممکنه حرفام رو باور نکنه ولی دست خودم نیست بدجوری دوسش دارم.نمی تونم دوریش رو تحمل کنم .نمی تونم چشماشو فراموش کنم.نمی تونم ناراحتش کنم واقعا نمی تونم..... دلم می خواست فقط مال خودم بود .دلم می خواست تا آخر عمرم باهاش باشم ولی شاید توقع زیادی باشه ممکنه اون دوست نداشته باشه تا آخر عمر من باهام باشه این بزرگترین آرزوی منه کاش می شد بهش رسید. دلم نمی خواد بگم خدایا این آرزومو براورده کن می دونی چرا چون ممکنه اونی که من دوسش دارم و می خوام باهاش باشم منو نخواد .پس آرزو می کنم هر چی اون می خواد و آرزوشه براورده بشه.
azadeh
فتر عشـــق كه بسته شـد دیـدم منــم تــموم شــــــــــــــــــــــــدم خونـم حـلال ولـی بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدون به پایه تو حــروم شــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم اونیكه عاشـق شده بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــود بد جوری تو كارتو مونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد برای فاتحه بهــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت حالا باید فاتحه خونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد تــــموم وســـعت دلــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــو بـه نـام تـو سنــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد زدم غــرور لعنتی میگفــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت بازی عشـــــقو بلــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم از تــــو گــــله نمیكنـــــــــــــــــــــ
azadeh
رسم زندگی... رسم زندگی این است یک روز کسی را دوست می داری و روز بعد تنهایی به همین سادگی او رفته است و همه چیز تمام شده است مثل یک مهمانی که به آخر می رسد و تو به حال خود رها می شوی چرا غمگینی؟ این رسم زندگی است...