azadeh
روزگاری فانوس نشانه یاری بود، اما اکنون به خورشید هم دیگر اطمینانی نیست!
azadeh
من اين روزها ... صداي ثانيــــــــــه ثانيـــــــــــــه... فراموش شدنمـــــــ را ميشنومــــــــ!
azadeh
خــــداوندگارم بودنــــــــــــت بـﮧ تمــــــــامِ نداشتــــــــه هایم می ارزد, گـــَــــر خود مِـــــهرِ نداشته ها را از دلــــــــــــــم ببری......
azadeh
عادتــــ میکنم بـﮧ داشتن چیزی و سپس نداشتنش .... بـﮧ بودن کسی و سپس نبودنش تنها عادت میکنم نـﮧ فراموش
azadeh
حـالا کـه میـخـواهـی بـروی لطفــا قـدمـهـایـتـــ را تنـدتـر بـردار دلـم را فـرستــاده امـ دنبـالـِـ نخــود سیـــاه . . . . . . . . . نـمـی دانـمــ از کجــا نـخــودسیـــاه گیـر آورد! پشتـِـ سـرتـــ افتـــاد بـه روی سنـگــ فـرشــ هـای پیـــاده رو . . .
azadeh
در این هیــــــــاهـــــــوی خـــــــــــــــــلق که پُتــــــک بر آرامـــــــش ات میزنـــــــد دلم پیاده رویی میخواهـــــد , بـــــــــارانــــی! دست خودم را بگیرم برویم صحبت کنــــــان تا انتهــــــــــــتای گریستنِ آخرین ابــــــــرِ زنــــدگی! نــــــــفـــــــــریـــــــــن بـــــــــــه اجــــــــتمــــــــاع که نمی گذارد صـــــدا بــــــه صــــــــــدا بــــرســـــــــد!
azadeh
خندیدن، خوب است قهقهه عالی است!!! گریه آدم را آرام میکند..... اما.......لعنت به بغض...!!!
azadeh
دلم پر از زخم هایست کـﮧ قرار است..............وقتی بزرگ شدم فراموششان کنم........