غصه ؟ من؟

اي كه بي تو خودم رو تك و تنها مي‌بينم
هرجا كه پا مي‌ذارم تو رو اونجا مي‌بينم
يادمه چشم‌هاي تو پر درد و غصه بود
قصه غربت تو قد صد تا قصه بود
ياد تو هرجا كه هستم با منه
داره عمر من رو آتيش مي‌زنه

تو برام خورشيد بودي توي اين دنياي سرد
گونه‌هاي خيسم رو دستهاي تو پاك مي‌كرد
حالا اون دستها كجاست اون دوتا دستهاي خوب
چرا بي‌صدا شده لب قصه‌هاي خوب
من كه باور ندارم اونهمه خاطره مرد
عاشق آسمونها پشت يك پنجره مرد
آسمون سنگي شده خدا انگار خوابيده
انگار از اون بالاها گريه‌هام رو نديده

ياد تو هرجا كه هستم با منه
داره عمر من رو آتيش مي‌زنه

ياد تو هرجا كه هستم با منه
داره عمر من رو آتيش مي‌زنه

گاهي وقتا كه بي قرارم باز

تو رو پيش خودم ندارم باز

راه مي افتم تو كوچه ها تنها

براي داشتن يه كم رويا

روياي پرسه با تو تو مهتاب

روياي لمس دست تو تو خواب

همقدم با تو تا غزل رفتم

تا گل و بوسه تا عسل رفتم

اون خيابون كدوم خيابونه

كه مسير چشماتو ميدونه

تو كدوم سمت بغض و دلتنگي

تو كدوم كنج شهر تهرونه

بعضي شبها كه بيقرار ميشم

دوست دارم داشته باشمت پيشم

ميزنم از تو خونمون بيرون

يا يه عالمه ترانه و بارون

كوچه ها رو يكي يكي ميرم

هي سراغ چشاتو ميگيرم

همه شهر و دوره كردم من

دنبال عطر تو ميگردم من

اون خيابون كدوم خيابونه

كه مسير چشماتو ميدونه

تو كدوم سمت بغض و دلتنگي

تو كدوم كنج شهر تهرونه

زیبابودعرفان عزیز

حمیدحامی/عشق منه