اُشْهِدُکَ یا مَوْلاىَ اَ نّى اَشْهَدُ اَنْ لا اِلهَ اِلااللَّهُ وَحْدَهُ لا شَریکَ لَهُ وَاَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَرَسوُلُهُ لا حَبیبَ اِلاّ هُوَوَاَهْلُهُ << گواه گیرم تو را اى مولا و سرور من که من گواهى دهم به اینکه معبودى نیست جز خداى یگانه که شریک ندارد و نیز گواهى دهم که محمد بنده و رسول او است و محبوبى نیست جز او و خاندانش >>
سيدبن طاووس ميگويد: كسى كه ثواب نماز خود را - چه واجب و چه مستحب - براى رسول خدا صلىالله عليه و آله، اميرمؤمنان و اوصياى گرامى او قرار بدهد، خداوند ثواب نمازش را چند برابر مىكند ... و پيش از جدا شدن روح از بدنش به او مىگويند: اى فلان! دلت خوش و چشمت روشن باد بدانچه خداوند متعال براى تو مهيا كرده است ... . از جمله تكاليف بندگان در عصر غيبت امام عصر عليهالسلام، هديه كردن ثواب طاعات و عبادات اعم از واجب و مستحب به آن حضرت و پدران بزرگوار ايشان است؛ زيرا اين كار باعث قبولى عبادات و ازدياد طاعات زياد بنده خواهد شد .
در پس اکثر لغات و اسم ها فلسفه ی جالبی نهفته است. چرا "استکان"؟؟ در زمانهای قدیم هنگامیکه هندوها با کشورهای عربی مراوده تجاری داشتند برای نوشیدن چای به همراه خود پیالههایی را به این کشورها خصوصا عراق و شام قدیم آوردند که در آن کشورها به بیاله معروف شد.پس از آن اروپاییانی که برای تجارت به کشورهای عربی سفر میکردند چون در کشورشان از فنجان برای نوشیدن چای یا قهوه استفاده میکردند هنگام بازگشت به کشورشان این پیالهها را به عنوان یادگاری میبردند و آن را East Tea Can مینامیدند. "یک ظرف چای شرقی"به تدریج این کلمه به کشورهای شرقی بازگشت و در آنجا متداول شد.
طبق روايات وارده پس از ظهور حضرت حجت (عج) حضرت عيسی (ع) به اذن خداوند به زمين نزول خواهد كرد و در حضور همگان به عنوان يكی از ياران حضرت قائم (عج) پشت سر او به نماز خواهد ايستاد.
نام روستايى از يمن است[1] مرحوم مجلسى در تذكرة الائمه- از كتب اهل سنت- نقل مى كند كه حضرت مهدى ارواحنا له الفداء در غيبت كبرى، در "كرعه " اقامت مى كند [2] در حديثى از حضرت رسول صلی الله علیه و آله و سلم نيز آمده كه حضرت مهدى ارواحنا له الفداء از روستايى به نام كرعه " ظهور خواهد كرد. [3]
وقتی خدا داشت بد رقم می کرد بهم گفت جایی که داری میری مردمی داره که میشکننت نکنه غصه بخوری من اونجا باهاتم, تو کولبارت عشق می زارم که ببخشی,قلب می زارم که جا بدی, اشک می زارم که همراهیت کنه و مرگ می زارم که بدونی بر می گردی پیش خودم...