Habib Najafi
خاموش شد فانوس من ای کاش عادت نمی کردم به تاریکی
Habib Najafi
رو بگیر ازم دیوونه من حضور لخت مرگم/// زیر رگبار تنم، نمون كه رو تنِ تگرگم/// مثِ شعریم كه هیچكس اونو از بَر نمیدونه/// یه پرندم كه تو خوابم جلد بومی نمیمونه/// دست كم اینجوری شاید شب یه درد مستمر نیست/// شاید این طور تو بفهمی كه حضورم بیخطر نیست/// رو بگیر نگـــاه نكن اشــكای سردو/// رد بشو نخواه تو هم این همه دردو/// بیخیالم شو عزیزم تو بریدی سر ندادم/// ديره واسه با تو بودن دیگه بال و پر ندارم/// آره یادت خیلی وقته نمیفته سوی خوابم/// كور چراغی تو كویرم قطره آبی تو سرابم
Habib Najafi
ای خدا دلگیرم ولی احساس غم نمیکنم....چون با توام پیش کسی سرم رو خم نمیکنم