حامد ♥
تنها گنجی که جستجو کردن آن به زحمتش می ارزد دوست واقعیست....
حامد ♥
در خوا ب شبی شهاب پیدا کردم/در رقص سراب ، آب پیدا کردم
حامد ♥
ما مرغ سحر خوان شگفت آواییم /خونین پرو بالیم و شفق سیماییم
حامد ♥
در سینه چگونه من نگه دارم دل /کز دیده به جای اشک می بارد دل
حامد ♥
من از او بوی خود سوزی شنیدم/حدیث عشق آموزی شنیدم
حامد ♥
تمام آرزو های منی، کاش /یکی از آرزو های تو باشم
حامد ♥
اگر دنیا پر از عاشق نباشه تو این دنیا دل صادق نباشه همون بهتر که این دنیا نباشه زمین و آسمون یکجا فنا شه
حامد ♥
گفت استاد: مبر درس از یاد یاد باد آنچه به به من گفت استاد یاد باد آنکه مرا یاد آموخت آدمی نان خورد از دولت یاد پس مرا منت از استاد بود که به تعلیم من اُستاد اِستاد هرچه میدانست، آموخت مرا غیر یک اصل که ناگفته نهاد قدرِ استاد، نکو دانستن حیف! استاد به من یاد نداد گر بِمُرده ست، روانَش پور نور ور بود زنده ، خدا یارش باد
حامد ♥
کا[!]ت دلت گرفته باشه تا درد ،دل گرفته ها رو حس کنی
حامد ♥
بیا گم کرده ی دیرین خود را// سراغ از لاله ی پرپر بگیریم
حامد ♥
تمام آرزو های منی کاش // یکی از آرزو های تو باشم
حامد ♥
اشکی از شاخه فرو ریخت!مرغ شب ناله ی تلخی زد و بگریخت! اشک در چشمان تو لرزید، ماه بر عشق تو خندید!
حامد ♥
نگاهم کرد پنداشتم دوستم دارد. نگاهم کرد در نگاهش هزاران شوق عشق را خواندم. نگاهم کرد دل به او بستم. نگاهم کرد اما بعدها فهمیدم فقط نگاه میکرد...
حامد ♥
تا عمر دارم این دل شکسته رو تحمل میکنم و با خودم همه جا می برم تا شاید یه بند زن پیدا بشه بتونه مثل قبل درستش کنه تا شاید دوباره عاشق بشه
حامد ♥
با تو از خاطره ها سرشارم. با تو تا آخر شب بیدارم . عشق من دست تو یعنی خورشید. گرمی دست تو را کم دارم . . .
حامد ♥
چه ساده با گریستن خویش زاده می شویم و چه ساده با گریستن دیگران از دنیا می رویم و میان این دو سادگی معمایی میسازیم به نام زندگی