با سلام مجدد خدمت همه دوستان محترم ...
کامنت بنده از نظر خودم هیچ ربطی به دولت اصلاحات یا سازندگی یا دولت عدالت محور نداره ...(فکر کنم بعضی ها چنین تصوری داشتند )
بحث ما تفکر غلطی هست که تو جامعه رواج پیده کرده و طرفدار هم داره ... همه ما ایرانی ها کشورمون رو دوست داریم ... نظام مون رو دوست داریم رهبرمون رو دوست داریم ... بله درسته دولت ها میان و میرن و اشکال و ایراد هم کم نداشتند ... ولی حرف من ربطش به دوران اصلاحات اینه که تو اون دوران تفکراتی با دستمایه غربی شکل گرفت که شاید بعضی دوستان درک کرده باشند ، این تفکر که در دانشگاه ها بیشتر نمود داشت تو سال 80 به بود ولی شروعش ار سال 78 بود ... دائم تو سر تمام بچه های مذهبی زده میشه به عنوان متحجرین زمان ... بحث های از این قبیل که شاید به این پست ربطی نداشته باشه ... شاید دوستی که این پست رو گذاشتند در جریان باشند تو سال 82 خواب و خوراک برای ما ها تو دانشگاه ها مخصوصا تهران نبود ... همه ماها انگشت نمای دوستان به ظاهر مدرن (اما جاهل مدرن شده بودیم) و کاری با ما ها کردند که تا چند سال نمی تونستیم سر خودمون رو بالا بگیریم ... به جان عزیز ترین کسم جر صبوری کاری ازمون بر نمی اومد ... کاری جز اینکه بغضمون رو تو گلو نگه داریم تا حرف رهبرمون زمین نمونه ... حضرت آقا بودند که پیغام دادند حتی اگر به من هم توهین کردند و حتی عکس مرا پاره کردند باز شما بردبار باشید ... ولی دیگه تو این سال ها دیگه اوضاع عوض شده .. کاملا عوض شده ... جاهلان مدرن در باتلاق فرو رفته ... حالا حالاها باید دست و پا بزنند تا کسی حتی کسی صداشون رو بشنوه .. چه به برسه کسی بهشون و به حرف هاشون توجهی بکنه ... عاقبت همه ختم به خیر شود ... تعدادیشون که آواره کشورهای مستعمره شدند و دارند پاچه خواری برای دو لقمه نون میکنند و تعدادی هم از ترس تو خونه هاشون نشستند ...
و البته تعدادی هم پیدا میشند که از روی بی خردی و ناعقلی و نادانی میان چنین حرف هایی میزنند ... از نظر من دنی جان ... جواب این دوستان سکوت است ... چون ما کاری به این افراد نداریم ... این افراد قلیل گول خورده ، کینه های دوستان خونه نشین فراری شون رو میان بازگو میکنند و مقصر نیستند ... پس زیاد خودت رو ناراحت نکن که هدف ما بسی بزرگتر از این حرف هاست ... به امید جمعه ظهور ...

و من الله توفیق !

دوست دارم تفکراتتو

کمی فکر کردم ...
ای کاش می آمدی تا ببینی چشمم به در خشک شده ...
چشمان مادرم هم آب مروارید گرفته ...
پدرم در مزرعه به عشق تو کار میکند ...
تویی که بیایی همه چی حل است ...
مادربزرگم هر صبح جمعه دعای ندبه تو را به نیت آمدنت میخواند ...
کاش می آمدی ...
ای جمعه پس کی میرسد ...
کلمات قاصرند ...

اللهم عجل لولیک الفرج ...