بر عمر لعنت . . . بر عثمان لعنت . . . بر ابوبکر بی حیا لعنت

vageanamaaaaaaaaaaaaaaaaa!!!!!!!!!!!!!!

الان میخواسی بگی لپ تاپ داری؟ !

فردا 8 صبح سر کار .....

،

سلام من برتو که به سوى تو رو آورده ام، و به رستگارى درپیشگاه تو امید بسته ام.

أَلسَّلامُ عَلَیْك سَلامَ الْعارِفِ بِحُرْمَتِك، الْمُخْلِصِ فی وَِلایَـتِك، الْمُتَقَرِّبِ إِلَى اللهِ بِمَحَبَّـتِك َ، الْبَرىءِ مِنْ أَعْدآئِـك َ،

سلام برتو سلامِ آن كسى كه به حُرمتِ توآشناست، و در ولایت و دوستىِ تومُخلص و بى ریا است، وبه سببِ محبّت و ولاى تو به خدا تقرّب جسته، و از دشمنانت بیزار است.

سَلامَ مَنْ قَلْبُهُ بِمُصابِك َ مَقْرُوحٌ، وَ دَمْعُهُ عِنْدَ ذِكْرِك َ مَسْفُوحٌ،

سلام كسیكه قلبش ازمصیبت تو جریحه دار، و اشكش به هنگام یاد تو جارى است.

سَلامَ الْمَفْجُوعِ الْحَزینِ، الْوالِهِ الْمُسْتَكینِ،

سلام كسیكه دردناك وغمگین وشیفته و فروتن است.

سَلامَ مَنْ لَوْ كانَ مَعَكَ بِالطُّفُوفِ، لَوَقاك َ بِنَفْسِهِ حَدَّ السُّیُوفِ،

سلام كسیكه اگر با تو دركربلاء مى بود، با جانش(دربرابرِ) برندگی شمشیرها از تو محافظت مى نمود.

وَ بَذَلَ حُشاشَتَهُ دُونَكَ لِلْحُتُوفِ، وَ جاهَدَ بَیْنَ یَدَیْك َ،

و نیمه جانش را به خاطر تو بدست مرگ مى سپرد، و در ركاب تو جهاد می‌كرد.

وَ نَصَرَك َ عَلى مَنْ بَغى عَلَیْك َ، وَ فَداك َ بِرُوحِهِ وَ جَسَدِهِ وَ مالِهِ وَ وَلَدِهِ،

و تو را در مقابل ستمكاران یارى داده، جان و تن و مال و فرزندش را فداى تو مى نمود.

وَ رُوحُهُ لِرُوحِك َ فِدآءٌ، وَ أَهْلُهُ لاَِهْلِك َ وِقآءٌ،

و جانش فداى جان تو، و خانواده‌اش سپر بلاىِ اهل بیت تومى بود.

فَلَئِنْ أَخَّرَتْنِى الدُّهُورُ، وَ عاقَنی عَنْ نَصْرِك َ الْمَقْدُورُ،

اگرچه زمانه مرا به تأخیر انداخت، و مُقدَّرات الهى مرا ازیارىِ تو بازداشت،

وَ لَمْ أَكُنْ لِمَنْ حارَبَك َ مُحارِباً، وَ لِمَنْ نَصَبَ لَك الْعَداوَةَ مُناصِباً،

ونبودم تا با آنانكه با تو جنگیدند بجنگم، و با كسانی كه با تو دشمنى كردند خصومت نمایم.

این خطها و جمله ها را که می خوانم درونم همه آه و چشمانم همه اشک.

مهدی من، من هم از خاک تو رسته ام و در دامن تو بزرگ شده ام.

آری حسرتی که تو، ای عزیز من، می خوری، جان مرا نیز می خورد.

چه کنم با این درد؟ چه کنم با غم دل؟



فَلاََنْدُبَنَّك َ صَباحاً وَ مَسآءً، وَ لاََبْكِیَنَّ لَك َ بَدَلَ الدُّمُوعِ دَماً،

اما صبح وشام برتو مویِه می‌كنم، وبه جاى اشك براى توخون گریه می‌كنم.

حَسْرَةً عَلَیْك

نام : حسین (سومین امام که به امر خداوند تعیین شده است )
کنیه :ابو عبد اللّه

لقب : خامس آل عبا، سبط، شهید، وفى ، زکى
پدر : حضرت على بن ابى طالب (ع (
مادر: حضرت فاطمه (س (
تاریخ ولادت : شنبه سوم شعبان ، سال چهارم هجرى
مکان ولادت : مدینه
مدت عمر : 57 سال
علت شهادت : پس از روى کار آمدن یزید، امام که او را نالایق میدانست تن به ذلت بیعت و سازش با او را نداد و براى افشاى او به فرمان خدا از مدینه به مکه و سپس به طرف کوفه و کربلا حرکت کردند و همراه با یاران خود با لب تشنه توسط دشمنان اسلام شهید شدند.
قاتل : صالح بن وهب مزنى ، سنان بن انس و شمر بن ذى الجوشن ، (لعنت خدا بر آنها)
زمان شهادت : جمعه دهم محرم ، سال 61 هجرى
مکان شهادت و دفن : کربلا