دلم پره!

والا

آزادی را گم کرده اید ؟!


کمی بعد از انقلاب


میدانی بود که انسان هایی در حسرتش مردند


میدانی بود که حرف اول را برای عدالت میزد


میدانی بود همچون پرتگاهی برای نبودن هایمان


و رویایی بود که در خواب هایمان دست در دستش میگذاشتیم


میدانی رفیق


ما در باور های خوشمان برایش سکوت کردیم


برای روز موعود


ولی خوابمان برد


در باور های تلخمان حسرتش را سر کشیدیم


مست شدیم و به تمام خلوت هایمان پناه بردیم


به دور ترین نقطه ی ِ امکانی که در ذهن ها نمیگنجید


قدم می کشیدیم


و او را آرام به حال خود گذاشتیم


میدانی رفیق


آزادی هیچ گاه در ذهن من و تو نخواهد گنجید


تا وقتی در شب هایمان


به ناگفته هایمان شبیه خون زدیم


تا وقتی برای ندانسته هایمان جانبازی کردیم


آزادی همانی بود که ما برایش حرفی نزدیم

.
.
.


آزادی کو ؟؟؟!!!







ح . ق یـ ـک آدمـ ـ

تنکس اِ لات