گویند فراموشش کن بیگمان در دل تو خواهد مرد اما…..
من که از پزمردن یک شاخه گل
از نگاه ساکت یک کودک بیمار
از فغان یک قناری در قفس
از غم یک مرد در زنجیر
حتی قاتلی بر دار…
اشک در چشمان و بغضم در گلوست
مرگ او را از کجا باور کنم؟

به به

نظری از وبلاگم ...

اره اگه اونم نداشتیم که غیر قابل تصوره الان تو این دنیا هر چی میشه امیدمون میره فوری میگیم خدا کمکم کن وایی به اون روزی که اون دنیا خدا نگامون نکنهو خداجون مهربونتر از اونی که نگام نکنیااااااااااا توروخدااا