الهه آواتارتو خیلی میدوستم ...
هنری ِ هنریه ...!!

خنده ای کرد و گفت:

در غزلخوانی تو

آه از آن آبادی

که در آن کوه رَوَد،

رود، مرداب شود،

و در آن بلبل سر گشته سرش را به گریبان ببرد،

و نخواند دیگر،

من و تو، بلبل و کوه و رودیم

راز ماندن جز، در خواندن من، ماندن تو، رفتن یاران سفر کرده یمان نیست، بدان

سلام

سلام

هستي جوني من رفتم.خدافس.مواظب خودت باش.

نفرین عشق

خب از سومالی میاد دیگه ! همینا که دست و پا ندارن !

3