کرشمه
کـــَــم بــــاش و اصــــلــا نـــگــــرانِ کـــَـم شدنـــت نــبــــاش. کـــسی کــه اگـــر کـــَـم بــــاشی گـــم ات میـ کــنـد همـــــان کسی ست کــه اگـــــر زیــاد بـــاشی حیفــــ ات میـ کــنــد.
کرشمه
آرامـــــِــــشِ ایــن روزهــــــــــــایـــَــم در سکـــــــــوتــْـ نشستـــــَــن و لــبـخنـــــد زدن بـــه لبخنــــــدهــــــایــَـت است...
کرشمه
تــو بـــه دل نگـیــــــر... بـیــ تفـــــاوتی هــــایـمـ را دستـــِ دوستـــ داشتنــَمــ را گـــُم کــــرده امــ بــــــاور کن... همــــان آخرینـــ روز بودنــَـتـــــْ تمــــام احســـاسـَـم را در صندوقچـــه ی قدیمیِ مــــــادربـــــزرگ دفن کـــــَـردمـ ...
کرشمه
ما تماشاچیانی هستیم، كه پشت درهای بسته مانده ایم! دیر آمدیم! خیلی دیر.. پس به ناچار حدس میزنیم، شرط میبندیم، شك میكنیم.. و آن سوتر در صحنه, بازی به گونه یی دیگر در جریان است! _حسین پناهی
کرشمه
مدارا” بالاترین درجه قدرت و “میل به انتقام” اولین نشانه ضعف است . . .