کرشمه
بعضـــی وقتــــا هست کــــه دوس داری يکــــی کنــــارت بــــاشــــه... محکــــمـ بغلت کنــــه... بــــذاره اشك بــــريــــزی تــــا سبکــــ بشـــی.... بعــــد آرومـ تــــو گــــوشت بگــــه: ديوونه چته؟ من که باهاتم!
کرشمه
وقتی یه آدم میگه هیچکس منو دوست نداره ، منظورش از هیچکس یک نفر بیشتر نیست . . . همون یه نفری که واسه اون همـــه کسه !
کرشمه
خَندیدَن خـــــوب اَســـــت قَـهـقـــَهِ عالـی گِریِـــــه آدَم را آرام مـیـکُـنـد اَمـا.... اَمـان اَز ایـن بـُغـضِـه لـَعـنَـتـی
کرشمه
ديده اي شيشه هاي اتومبيل را وقتي ضربه اي مي خورند، مي شکنند؟ شيشه خرد مي شود ولي از هم نمي پاشد اين روزها همان شيشه ام خرد و تکه تکه از هم نمي پاشم ولي شکسته ام
کرشمه
مـ ــَ ــــن هــــَــر چــه داشـتـ ــ ـم بـه پــایـش ریـــخــتـَـم هـَـمــه ی وجـ ــ ــودم را هــَـمـه ی مـهـربـــانــی ام را هـَـمـه ی دوســتـــ داشتـــنم را کــــــه بــه ایـنـجـــایــَـش رســانــدم تــ ــــ ــا شــد ایــــن... کـــــه احـــســـاس شد نـــــام اش. ســــــاخـــتـــم اش... از شـــیــشـــه... نمیـ دانــستـم ایـــنــ روزهــ ــ ــا سَــنــــگــ را بـــــهتـــر میـ خـــرنــــد...
کرشمه
راسـتــ میـ گـــفتــنـد هـــَــرکس بــه راه دلـــَــــش رفــــتْ زنـــدگیــَـش از دســـت رفـــتْ. انگــــار تـــــازه فـهـمـــیـــده ام کهـ هــمـه ی راه هـــا را نبـــاید رفـــتْ......
کرشمه
کـــَــم بــــاش و اصــــلــا نـــگــــرانِ کـــَـم شدنـــت نــبــــاش. کـــسی کــه اگـــر کـــَـم بــــاشی گـــم ات میـ کــنـد همـــــان کسی ست کــه اگـــــر زیــاد بـــاشی حیفــــ ات میـ کــنــد.
کرشمه
آرامـــــِــــشِ ایــن روزهــــــــــــایـــَــم در سکـــــــــوتــْـ نشستـــــَــن و لــبـخنـــــد زدن بـــه لبخنــــــدهــــــایــَـت است...
کرشمه
کمـی احســـــــاس لطفـــاً !!! مـوجــودیِ احساس اشــ تــــه کشیده... انــــدکی لبخنــــــــد هم خوبــــــ است اینــــ هــــــــــا تجــــــویزِ پزشکِ حـــــــاذق ِشهــــــــر استـــــ ... بـــــــرای دخـتـــــــــــــرک ســــاده ی قصـــــــه مـــان!
کرشمه
دوستــــ داشتـــن ات هنـــوز هــم در نگـــــــاه ِ خستـــــــه ام غوغـــــــا میـ کــنــــد وای کـــه چـــــــه صبـــــــری دارد خــــــدا...
کرشمه
تــو بـــه دل نگـیــــــر... بـیــ تفـــــاوتی هــــایـمـ را دستـــِ دوستـــ داشتنــَمــ را گـــُم کــــرده امــ بــــــاور کن... همــــان آخرینـــ روز بودنــَـتـــــْ تمــــام احســـاسـَـم را در صندوقچـــه ی قدیمیِ مــــــادربـــــزرگ دفن کـــــَـردمـ ...
کرشمه
چه بی تابانه می خواهمَت... اِی دوری ات آزمونِ تلخِ زنده به گوری... احمد شاملو
کرشمه
هیچ قصه گویی نیست که داستانش این گونه آغاز شود ، که یکی بود، دیگری هم بود ... همه با هم بودند ، برای بودن یکی، یکی را نیست می کنیم و ما اسیر . . . این قصه کهن . . . !
کرشمه
گاهی باید به دور خود دیوار تنهایی کشید نه برای اینکه دیگران را از خود دور کنی برای اینکه ببینی برای چه کسانی اهمیت داری که این دیوار را بشکنی