کرشمه
فراموش کـردن تـــو هنر میخواهد و مـــن بی هنرترین انسان عالمم . . .
کرشمه
برایم کــَـف زدند در آغوشـَـم گرفتند تایید و تشویقــَـم کردند .. که آخــر فرامــ.ــوشت کــردم دیگر تا ابـ.َـد بر لـَـبانم لبخنــدی تــَـصنعـی مهمـان است اما بیــن ِ خــودمـان باشــد ، هنــوز تنهــ.ــا دلـبـَـرکــَـم تــ…ُــو هسـتــی
کرشمه
خداحافظی ات " عجب خرابه ای به بار آورده! نگاه کن ... مدت هاست در تلاشند مرا از زیر آوار تنهایی هایم بیرون کشند!
کرشمه
ساعت خانه ام روی زمان رفتنت ایستاده ، از آن روز به بعد زمان را همینجا نگه داشته ام برگرد... نترس آب از آب تکان نخورده احساسم هنوز دست نخورده باقی مانده فقط سازشت را زیاد کن با موهای سپیدم...
کرشمه
زن موی مش کرده ابروی برداشته لبانِ قرمز نیست زن لباسِ سفید شب با شکوه عروسی بوی خوشِ قرمه سبزی هوسِ شبهای جمعه قرارهایِ تاریکی ، کوچه پشتی، تویِ یک ماشین نیست زن خون ریزی پوکی استخوان یک زنِ پا بماه حال تهوع استفراغ دردهای زایمان مادر بچهها نیست زن عصایِ روزهای پیری پرستار ، وقتِ مریضی رفیقِ پای منقل مزه بیار عرق دورههای دوستانه نیست زن وجود دارد روح دارد قدرت جسارت پا به پای یک مرد ، زور دارد عشق اشک نیاز محبت یک دنیا آرزو دارد زن ... همیشه ... همه جا ... حضور دارد و اگر تمام اینها یادت رفت تنها یک چیز را به خاطر داشته باش که هنوز هیچ مردی پیدا نشده که بخواهد در ایران جایِ یک زن باشد ! جمعه 31 شهريور 1391 توسط پیشی | 1 نظر
کرشمه
براي دلم، گاهی مادری مهربان ميشوم دست نوازش بر سرش ميكشم، ميگويم: غصه نخور، ميگذرد... برای دلم، گاهی پدر ميشوم خشمگين ميگويم: بس كن ديگر بزرگ شدی … گاهی هم دوستی ميشوم مهربان دستش را ميگيرم، ميبرمش به باغ رويا ... دلم ، از دست من خسته است...
کرشمه
شده ام معادله چند مجهولی این روزها ،هیچ کس از هیچ راهی ....مرا نمی فهمد ...
کرشمه
خدایا نه آپگریدی، نه آپدیتی، نه رفرشی... حداقل از برق که بلدی بکِشیمون ؟?؟
کرشمه
ما تماشاچیانی هستیم، كه پشت درهای بسته مانده ایم! دیر آمدیم! خیلی دیر.. پس به ناچار حدس میزنیم، شرط میبندیم، شك میكنیم.. و آن سوتر در صحنه, بازی به گونه یی دیگر در جریان است! _حسین پناهی
کرشمه
گاهي شايد لازم باشد از ياد ببريم ياد آنهايي را كه با نبودنشان بودنمان را به بازي گرفتند..
کرشمه
باید فراموشت کنم ، چندیست تمرین میکنم ، من میتوانم ، میشود ، آرام تلقین میکنم ، کم کم ز یادم میبری ، کم کم زیادم میروی ، این روزگار و رسم اوست ، این جمله را با تلخیش صد بار تمرین میکنم .... !!!!!
کرشمه
باید فراموشت کنم ، چندیست تمرین میکنم ، من میتوانم ، میشود ، آرام تلقین میکنم ، کم کم ز یادم میبری ، کم کم زیادم میروی ، این روزگار و رسم اوست ، این جمله را با تلخیش صد بار تمرین میکنم .... !!!!!
کرشمه
...نه تلخــــــم نه شیریـــــن مزه بی تفاوتی می دهــــم... این روزها جنس حالم زیاد مرغوب نیست!!!
کرشمه
دلگير نشو از آدمها....!!! كنايه زدن عادتشان شده است، اينها سالهاست كه به هواي باراني مي گويند "خراب"
مشخصات
کرشمه
·
موبایل ·
ابزارک ·
کلید اشتراک ·
میانبر ·
راهنما ·
شرایط خدمات ·
حریم خصوصی ·
API ·
نقشه سایت ·
تبلیغات ·
تماس
ديدگاه
5 
