leila
از مترسکی سوال کردم:آیا از تنها ماندن در این مزرعه بیزار نشده ای ؟ پاسخم داد : در ترساندن دیگران برای من لذت به یاد ماندنی است پس من از کار خود راضی هستم و هرگز از آن بیزار نمی شوم! اندکی اندیشیدم و سپس گفتم : راست گفتی! من نیز چنین لذتی را تجربه کرده بودم! گفت : تو اشتباه می کنی! زیرا کسی نمی تواند چنین لذتی را ببرد مگر آنکه درونش مانند من با کاه پر شده باشد!!! جبران خلیل جبران
leila
تولد مولا علی (ع) بر دوستان مبارک
leila
هنوز روی خاکیم و یادمان نمی کنند وای به روزی که خاکمان کنند
leila
سهراب سپهری آب را گل نكنيم: در فرودست انگار، كفتري مي خورد آب. يا كه در بيشه دور، سيره اي پر مي شويد. يا در آبادي، كوزه اي پر مي گردد. آب را گل نكنيم: شايد اين آب روان، مي رود پاي سپيداري، تا فرو شويد اندوه دلي. دست درويشي شايد، نان خشكيده فرو برده در آب. زن زيبايي آمد لب رود، آب را گل نكنيم: روي زيبا دو برابر شده است.
leila
اين مهم نيست كه در جاده ي زندگي با چه ماشيني حركت كنيم وباچه سرعتي مهم اين است كه مي خواهيم به كجابرسيم . اين مهم نيست كه مانند جويبار باشيم يا كه رود مهم اين است كه به كجا بپيونديم اين مهم نيست كه جنسمان طلا باشد يا نقره مهم اين است كه عيارمان چقدر باشد اين مهم نيست كه اسممان صدها بار به نيكي برده شود مهم اين است كه اسممان به بدي برده نشود اين مهم نيست كه در بهار كشت كنيم يا كه در پاييز مهم اين است كه چه برداشت كنيم اين مهم نيست كه در جاده ي زند گي پلهاي تازه بسازيم مهم اين است كه پلهاي پشت سر را ويران نكنيم اين مهم نيست كه پاهايمان خسته است مهم اين است كه خسته پايي را به دنبال خود بكشيم اين مهم نيست كه كفش نداريم مهم اين است كه پا داريم..