اینجوری نگو

دله همه الان دلگیره

من همون دیوونه ایم که هیچوق عوض نمیشه...
همونی که همه باهاش خوشالن اما کسی باهاش نمی مونه...
همونی که اونقدر یه اهنگ گوش میده که از ترانه گرفته تا ریتم و خوانندش متنفر بشه....
همونی که هق هق همه رو به جون دل گوش میده اما خودش بغضاش زیر بالش میترکونه.....
همونی که همه فکر میکنن سخته ،سنگه اما با هر تلنگری میشکنه
...
همونی که مواظبه کسی ناراحت نشه اما همه ناراحتش ميكنن...
همونی که تکیه گاه خوبیه اما واسش تكيه گاهي نیس...
همونی که کلی حرف داره اما همیشه ساکته.....

آره من همونم ! !

#منــــــم

پدر عروسم که جلف تره
سهیل شوما دادای عروسمی عایا؟؟؟اما بهشون نمیای....شوما سنگین تر{ از این خونواده ای

در سرزمین من
هیچ کوچه ای
به نام هیچ زنی نیست
و هیچ خیابانی …

بن بست ها اما
فقط زنها را می شناسد انگار . . .

در سرزمین من
سهم زنها از رودخانه ها
تنها پل هایی است
که پشت سر آدمها خراب شده اند . . .

اینجا
نام هیچ بیمارستانی
مریم نیست
تخت های زایشگاهها اما
پر از مریم های درد کشیده ای است
که هیچ یک ، مسیح را
آبستن نیستند . . .


من میان زن هایی بزرگ شده ام که شوهر برایشان حکم برائت از گناه را دارد . . . !!!


نمی دانم چرا شعار از
لیاقتم ،صداقتم ،نجابتم و . . . می دهی
تویی که می دانم اگر بدانی بکارتم به تاراج رفته ،انگ هرزه بودن می زنی و می روی
اما بگرد ،پیدا خواهی کرد
این روز ها صداقت و ،لیاقت و ،نجابتی که تو می خواهی زیاد میدوزند!!

امروز پول تن فروشیم را به زن همسایه هدیه کردم ، تا آبرو کند . . .
برای نامزدی دخترش !
و در خود گریستم . . .
برای معصومیت دختری که بی خبر دلش را به دست مردی سپرده که دیشب ،
تن سردم را هوسبازانه به تاراج برد . . .
و بی شرمانه می خندید از این پیروزی . . . !!!!


روی حرفم، دردم با شماست
اگر زنی را نمی خواهید دیگر
یا برایش قصد تهیه زاپاس را دارید
به او مردانه بگو داستان از چه قرار است
آستانه ی درد او بلند است .
. . .یا می ماند
یا می رود!
هر دو درد دارد!
اینجا زمین است
حوا بودن تاوان سنگینی دارد .

دنبال کسی میگردم که
.... توی بهار که زنگ بزنم بدون هیچ دلیل
بگم: میای بریم زیر این رگبار و هوای خوش قدم بزنیم؟
در جوابم فقط بگه: نیم ساعت دیگه کجا باشم...
... توی تابستون که زنگ بزنم بدون هیچ دلیل
بگم: میای بریم خیابون ولیعصر از ونک تا هر جا شد قدم بزنیم؟
در جوابم فقط بگه: ناهار اونجایی که من میگم...
... توی پاییز زنگ بزنم بدون هیچ دلیل
بگم: میای صدای ناله ی برگای سعدآباد رو در بیاریم خش خش صدا بدن؟
در جوابم فقط بگه: دوربینتم بیار...
... توی زمستون زنگ بزنم بدون هیچ دلیل
بگم چنارای ولیعصر منتظرن با یه عالمه برف، بعد با تردید بپرسم: میای که؟
در جوابم بدون مکث بگه : یه جفت دستکش میارم فقط . یه لنگه من یه لنگه تو...
سر اینکه دستای گره شدمون توی جیب کی باشه بعدا تصمیم میگیریم...