اره دیگه..... درد عشقی کشیده ام که مگو....

سلاااااااااام کتی

نیم ساعت پیش،

خدا را دیدم

که قوز کرده با پالتوی مشکی بلندش

سرفه کنان

در حیاط از کنار دو سرو سیاه گذشت

و رو به ایوانی که من ایستاده بودم آمد،

آواز که خواند

تازه فهمیدم

پدرم را با او اشتباهی گرفته ام.

حسینِ پَناهی. . . .

: )

اگه داشتم که برای مخاطب می نوشتم

قایق کاغذی



یک جفت کفش

چند جفت جوراب با رنگ های نارنجی و بنفش

یک جفت گوشواره ی آبی

یک جفت ...



کشتی نوح است

این چمدان که تو می بندی !



بعد

صدای در

از پیراهنم گذشت

از سینه ام گذشت

از دیوار اتاقم گذشت

از محله های قدیمی گذشت

و کودکی ام را غمگین کرد.

کودک بلند شد

و قایق کاغذی اش را بر آب انداخت

او جفت را نمی فهمید

تنها سوار شد

آب ها به آینده می رفتند.



همین جا دست بردم به شعر

و زمان را

مثل نخی نازک

بیرون کشیدم از آن

دانه های تسبیح ریختند :



من ... تو

کودکی ...



... قایق کاغذی

نوح ...

... آینده

...



تو را

با کودکی ام

بر قایق کاغذی سوار کردم و

به دوردست فرستادم

بعد با نوح

در انتظار طوفان قدم زدیم

#گروس-عبدالملکیان

اتفاقا چقدر بهت می اید