اینهمه درس خوندی یه دسته کلید نمیتونی نگه داری اسمایلی بابا

چرا درست دیدی

چنــــد روز است سیگــــارم دلم را می زند، میلـــــی ندارم... اما بی انصــــــا[!]ت آنطور که تو مرا ترک کردی، ترکــش کنم، شاید دلی در سینه نحیف اش با هر پـــــک می تپد، اعتـــــراف می کنم، هیچگاه سیگـــــارم را ترک نخواهم کرد. آتـــــش داري؟

من در این دلواپسی ها نشسته ام تنها....

می خواهم با تو سخن بگویم....

می خواهم باز چهره ات را با همان لبخند کودکانه ببینم...

می خواهم هر چه انتهایش به اسم تو و یاد تو ختم می شود...

شعر هایم ناتمام ماندند...اسیر دلتنگی شدم من...

و خواب مرا به رویای با تو بودن می رساند...

کاش خیابان های شلوغ سهم ما نبود...

اما..غصه ای نخواهم خورد...اشکهایم را برای شانه های تو ذخیره خواهم کرد...

حرف های ناتمامم را به روی دیوار قلبم حک می کنم و با دیدنت همه را تکمیل می کنم...

پاییز از راه می رسد و ما دوباره به بودن و رسیدن به انتهای جاده ی سرنوشت می اندیشیم

.. و داستان غم انگیزیست

دستی که داس را برداشت

همان دستیست که یک روز در مزرعه گندم کاشت .

اهان باشه من نمیدونستم گفتم شاید مار مار اون مدیراست .

منم خوبم ها

شبت شیک

چه دادو بی دادی راه انداختی روژان بیدارمیشه الان