درخت با جنگل سخن می گوید
علف با صحرا
ستاره با کهکشان
و من با تو سخن می گویم
نامت را به من بگو
دستت را به من بده
حرفت را به من بگو
قلبت را به من بده
من ریشه های تو را دریافته ام
با لبانت برای همه لبها سخن گفته ام
و دستهایت با دستان من آشناست
در خلوتِ روشن با تو گریسته ام
برای خاطر زندگان,
و در گورستان تاریک با تو خوانده ام
زیباترین سرودها را
زیرا که مردگان این سال
عاشق ترینِ زندگان بوده اند

فقط گاهی!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

مرا اینگونه باور کن کمی خسته کمی تنها کمی مغرور کمی بی کس ٬ کمی گستاخ کمی سرخوش کمی……… نمیدانم ………. کمی باور کردنم سخته

یهنی هرچی بگی یکی به خودش میگیره

بعد بگو خوب کتی مرض داری میری بحرفی ازش کمک بگیری وقتی وقتی برای تونداره....

کتی چرا اینو میگی

اینجام اون...
مرسی کتی جونم