چه جمعه ها که یک به یک غروب شد نیامدی

چه بغضها که در گلو رسوب شد نیامدی

خـلـیـل آتـشـین سخن تبــر به دوش بت شـکن

خدای ما دوباره سنگ وچوب شد نیامدی

برای مـا که خسـته ایم و دل شکسـته ایم نه

ولی برای عده ای چه خوب شد نیامدی

تمـام طـول هـفـته را در انتظار جمعه ام

دوباره صبح ظهر نه غروب شد نیامدی

.....

…و تو

آن پری دریایی هستی

که دریانوردان عاشق را

به #فریبای آوایی

تا صخره های تلاقی می خوانی

جایی که صدف ها

فریاد گردن آویز بریده ی زنی است

که نامه های شناور را

در چشمانش تا می کند

و دستمال های وداع را

بادبانی می افرازد

تا لجه های تار

آنجا

که در چشمان ماهیگیران

دوشیزه ای است

که غول گرسنه ی توفان را

ولیمه ی آرامش است

خیلی پــــــرویی ها شکلک ۳۹
حالا بعدا یه چی بت میگم

یک نفر بر ریش ما دلریشها خندیده است...

کوفتت بشه....