هیوا هم اسم پسره هم دختر
معانی کردی:امید ،آرمان،آرزو
معنی ترکی:میوه ی به
معنی فارسی هم داره یچیزی شبیه شراره های آتش ولی درست یادم نیست
فک کن من و ممد خلوت کنیم دمپایی کجاست

غرقم به کام عشق تو ای جویبار ناز
مانند قطره ای که به گرداب می چکد

ای چشمۀ زلال غزل تا تو با منی
از شعر همچو آتش مِی آب می چکد

خدآ خیلی بزرگــــــ

شکر

می خواهم دیوار های فاصله را کنار بزنم
چرا که به این ایمان و باور رسیده ام که هیچ کس
جز تو فریاد رسم نیست
و نزدیکتر از تو به من وجود ندارد
پس جوانه های یادت را
با اشک ندامت چشمانم
دوباره شکوفا میکنم
امید که پذیرا باشی

گاهی زن تکیه گاهه مرده گاهی مرد تکیه گاه...
هم حق با الهه جونه هم اقا مممد
در واقع هردوتون یک حرفو به دو صورت میزنید.

اما به شخصه میگم قدظاهری مهم نیست..قد باطن هرکس باید بلند باشه..
اما اکثر اقایون دوسدارن خانومشون کوتاه تر باشه اونم واس اینکه ریزه میزه کلن دوسدشتنیه

(امشب چیزی دیدم که خود گویا همه چیز بود . . .) حجب و حیا داره از بین میره ، دختر و پسر هم نداره!

ابتدا لازم میدانم که بگویم روی وسخن بنده (فرد-شخص-جمع-جماعت-مخاطب خاص یا هر چیز دیگر که در اینجا باب است) نیست.فقط جهت یاد آوریست . . .

شرم و حيا، فقط به بشر اختصاص دارد و هيچ يك از حيوانات آن را ندارند پس گرچه جوهره و ماهيت حيا، بازدارندگى از ارتكاب اعمال زشت است اما اين بازدارندگى، انجام اعمال نيك را نيز در پى خواهد داشت. پس حيا، هم نقش بازدارندگى و پيش‏گيرى از گناه دارد و هم عامل تحريك كننده انسان به سوى خوبى‏ها محسوب مى‏شود.
آیا چیز دیگر به غیر شرم و حياست كه نقش پيش‏گيرى و هدايت جامعه و كنترل و بهينه‏سازى روابط را دارد!؟

آیا این محیط جای همچین بحث ها و به اصطلاح آموزش مسائل زناشویی است!؟

آیا ان همه لایک و دیگاه نشانه این بود که هیچکدام از مسائل زناشویی بی اطلاع بودن!؟

آیا طرح این موضوع و بیان آن رابطه مستقیمی با جنبه و شخصیت انسان ها دارد!؟

این همه کتاب در این زمینه وجود دارد به خودتان زحمت نمیدهید مطالعه کنید!؟ و این موضوع را به همچین مکانی که انواع ادمها با سن های متفاوت وجود دارد میکشانید!!

به راستی جامعه ی که هر روز از دم از فقر و فحشای آن میزنید؛شما جزئی از ان نیستید؟ ایا برای بهبود ی آن حد اقل کار که داشتن حجب و حیا هست را رعایت میکنید!؟

امیدوارم کسی از حرفای بنده ناراحت نشده باشد . . . خدا همه ی ما را به راه راست هدایت فرماید.
والسلام .

در آستانه ماه محرم و به همت موسسه قدیم الاحسان جلسه ای با حضور میانداران هیئات حسینی شهر تهران برگزار شد .
خبرنگار وارث: در آستانه ماه محرم (پیش از عید سعید غدیر) و به همت موسسه قدیم الاحسان جلسه ای با حضور میانداران هیئات حسینی شهر تهران برگزار شد .
بنابراین گزارش، جلسه از حدود ساعت 3 بعد از ظهر با مداحی مداح اهل بیت جناب آقای فاطمی ، شروع شد . از افراد حاضر در این جلسه می توان از پسر حاج اکبر ناظم ، نام برد .که در آخر جلسه از ایشان توسط حاج منصور قدردانی شد .
استاد حاج منصور ارضی صحبت های خود را اینگونه شروع کرد ، فردی به حضرت صادق علیه السلام گفت ؛ شما را خیلی دوست دارم ولی نمی دانم چرا امام حسین علیه السلام را طور دیگر دوست دارم . که حضرت صادق علیه السلام در جواب به آن فرد می گوید خود ما هم همین طور هستیم . سال هاست که دشمنان به دنبال اختلاف افکنی در بین هیئات هستند که نتیجه اختلاف ها ، کینه بین هیئتی هاست .ان شاء الله با این جلسه و جلسات بعدی که اگر خدا بخواهد به طور کاملتری برگزار شود ، این مشکلات نیز حل گردد.
استاد ارضی در ادامه صحبت هایش اشاره ای به کتاب " ای اهل حرم" کرد. ( این کتاب مجموعه ای از دو دمه های شعراء مختلف مخصوص میانداران هئیت ها می باشد که در مقدمه ی آن توصیه هایی از حاج منصور ارضی نیز چاپ شده است)
در این جلسه استاد حاج منصور ارضی توصیه هایی به ناظمین هیئات داشت که در ادامه بخشی از آن را می خوانیم :
_ ناظم جلسه با مداح کاملا هماهنگ باشد، و هر دو بدانند که در وسط جلسه چه می خواهند انجام دهند.
_ برای رفع به هم ریختگی در سینه زنی و منظم کردن جلسه، ناظم "مظلوم” می کشد. باید دقت شود که فقط "مظلوم حسین" باشد و خط گم نشود.
_ شور در سینه زنی باید باشد. اما اندازه دارد. گاهی در برخی هیئات دیده می شود که سینه زنی فقط می شود شور، این درست نیست.
_ صدای ناظم باید آنقدر بالا باشد (البته به کمک خدا) که صدایش به تمام جلسه برسد. صدایی با قدرت و کشیده داشته باشد. "مظلوم کشیدن" اعلام یک حرکت جدید در سینه زنی است، که همه باید متوجه آن بشوند.
_ میاندار باید طوری بایستد که تمام جلسه و مداح را زیر نظر داشته باشد. به قول قدیمی ها ناظم باید پشت سرش هم چشم داشته باشد. و حواسش به همه چی باشد.
_ ناظم باید تمام دو دمه ها را حفظ باشد.
_ باید فرهنگ شهر را با حسین حسین

نچه می خوانید گفتگوی پایگاه اطلاع رسانی هیأت رزمندگان اسلام با حاج منصور ارضی در آستانه ماه محرم و اقامه عزای حسینی است.

سؤال خیلی از مداحان جوان و عزیزانی که تازه قدم در عرصه مداحی اهل بیت(ع) گذاشتند این است: چه کنیم که یک مداح مخلص شویم تا امام حسین(ع) به ما نظری کند؟

بحث اخلاص در روایات ما زیاد آمده در تعقیبات نماز مغرب داریم "و الاخلاص فی عملی" اخلاص در ذکر، اخلاص در راه رفتن و... یعنی همه چیز با اخلاص باید باشد. مخالف خود نمایی است، مخالف ریاست است، راه رسیدن به آن تمرین است. کجا ریا می شود کجا نمی شود. در خواندن، حدود برای خود قرار دهید. حالا چون مجلس گرفت دو خط دیگر بخوانم، این کارها به مرور ممکن است خدای نکرده اخلاص را در نوکری شما کمرنگ کند. اگر گفته اید دو خط، ادامه پیدا کند و بیشتر شود آن خواندن ریاست. غفلت، اخلاص را به زمین می زند. توسل در خلوت، این اخلاص را نگه می دارد. زمینه اخلاص، نیت صادقانه است. که یکی از ارکان بندگی است. اخلاص با شک هم مخالف است. طرف شک می کند که حالا من این کاری را که کردم آیا اخلاص بود یا ریا؟ باید ببیند در درونش چه اتفاقی می افتد، برنده است یا بازنده، برای خودش می خواند یا مردم ویا اهل بیت(ع).

بعضی از مداحان بهترین روضه ها را قرائت می کنند ولی مستمع آن حال معنوی را نمی گیرد. چطور باید یک مداح دارای سوز صدا و نوای خدایی و صاحب نفس شود؟

اخلاص، توجه به عبادت که دستور اهل بیت(ع) است. چه واجب و چه مستحب. مداح باید به عبارات و نکاتی که اهل بیت گفتند برای رشد یک انسان مومن توجه کند. آدم هر چه با اخلاص تر بشود و هر چه به دستورات دین توجه کند این موثرتر است. تأثیر کلامش بیشتر می شود. شاید به هر کسی این تأثیر کلام را ندهند:

هر گل به رنگ و بوي خودش مي دمد به باغ
من از تمام گلها بوييده ام تو را

روياي آشناي شب و روز عمر من!
در خوابهاي كودكي ام ديده ام تو را

از هر نظر تو عين پسند دل مني
هم ديده، هم نديده، پسنديده ام تو را