روزی میرسد... روزی خواهد رســــــــید.... که دیگـــــــــر.... نه صدایم را بشنــــــــوی... نه نگــــــــاهم را ببنی... نه وجودم را حس کنـــــــــی....... و میشویی...با اشکت.... سنگ قبر خاک گرفته ی مرا..... و ان لحظه است...که معنی تمام حرف های گفته و نگفته ام را میفهمی ولی....من ...دیگر ...نیستم....
دل، بی قرار روح عرفات؛ یعنی حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام ، است و این صحرای عرفات است که با کلمات روح بخش دعای امام حسین علیه السلام و اشک عاشقان او بر دامن خود اجابت را نقش می کند . . .