مهشاد
اشتباهات انسان در ابتدا رهگذرند، سپس میهمان میشوند و بعد صحابخانه!
مهشاد
ما همواره کارهای احمقانه ی را که انجام داده ایم به نام تجربه به رخ دیگران میکشیم
مهشاد
فقط با دوست میتوان قهر کرد، غریبه ها ناز ما را نمیکشند
مهشاد
تجربیات یک انسان شکست خورده با ارزش تر از موفقیت های یک انسان بی تجربه است
مهشاد
خطاها همیشه در همسایگی حقیقت زندگی میکنند، به همین دلیل فریبمان میدهند
مهشاد
قطعا خاک و کود نیاز است تا گل سرخ بروید، اما گل سرخ نه خاک است و نه کود!!!
مهشاد
برگ در انتهای زوال میافتد و میوه در انتهای کمال، بنگر که چگونه میافتی چون برگی زرد یا سیبی سرخ
مهشاد
مردم اشتباهات زندگی خود را روی هم میریزند و از آنها غولی بوجود میآورند که نامش تقدیر است! جالبه
مهشاد
همیشه پس از گریه های عمیق، روح ها لبخند میزنند، درست همچون رنگین کمان، که لبخند آسمان پس از باران است
مهشاد
بگو ای دل در این فردا چه داری، چه میخواهی که در این صحرا بکاری، چه فرقی داشت امروز، دیروز ، که یک عمر است فردا میشماری؟
مهشاد
دلت را از شیشه بساز ولی به سنگها بگو دلم از فولاد است
مهشاد
دائم شکر گذار خدا باشیم که: شاید بدترین شرایط زندگی ما، برای دیگران آرزو باشد
مهشاد
دوستی مدتش مهم نیست، دوامش مهمه؛ دوری و نزدیکیش مهم نیست، یادش مهمه
مهشاد
هر کسی چیزایی رو که شما میگین میشنوه، ولی دوستان به حرفهای شما گوش میدن، اما بهترین دوستان حرفایی رو که شما نمیگین میشنون
مهشاد
اینکه ما گمان میکنیم بعضی چیزها محال است، بیشتر برای آن است که برای خود عذری آورده باشیم