مهشاد
. امروز که آینه جوابش سنگ است / در ذهن زمانه عشق هم بی رنگ است هر کس که نداند تو خودت می دانی / آری به خدا دلم برایت تنگ است . . . . .
مهشاد
. من از شوق تو لبریزم گل من / کجایی بی تو پاییزم گل من ز پا افتاده ام بازآ که شاید / به دیدار تو برخیزم گل من . . . .
مهشاد
. به تو سوگند ، به راز گل سرخ و به پروانه که در عشق فنا می گردد زندگی زیبا نیست ، آنچه زیباست تویی تو که آغاز منو لحظه ی پایان منی . . .
مهشاد
شب من پنجره ای بی فردا / روز من قصه ی تنهایی ما
مانده بر خاک و اسیر ساحل / ماهی ام ماهی دور از دریا . . .
.
مهشاد
.
بیا جایمان را با هم عوض کنیم
دلم لک زده برای اینکه کسی عاشقم باشد . . .
.
مهشاد
.
بیا جایمان را با هم عوض کنیم
دلم لک زده برای اینکه کسی عاشقم باشد . . .
.
مهشاد
آهم که هزار شعله در بر دارد / صد سلسله کوه را ز جا بر دارد من رعدم و میترسم اگر آه کشم / سرتاسرِ آسمان ترک بر دارد . . . . .
مهشاد
من هیچ ندانم که مرا آنکه سرشت / از اهل بهشت کرد، یا دوزخ زشت جامی و بتی و بربطی بر لب کشت / این هر سه مرا نقد و ترا نسیه بهشت . . . . .
مهشاد
تو را در مثنوی پیدا نکردم / حضوری دیگری پیدا نکردم / سرودم هر غزل تنها بودی / برایت ثانوی پیدا نکردم
مهشاد
به کدامین شهر نگاهت بخشم دل بی تابم را / تو تمنای دلی هر شب و هر خوابم را
مهشاد
به کدامین شهر نگاهت بخشم دل بی تابم را / تو تمنای دلی هر شب و هر خوابم را
مهشاد
نمیدانم چرا بیمارم امشب / سکوتی خفته در گفتارم امشب / غم اشک دلم آهسته میگفت / پریشان از فراق یارم امشب
مهشاد
دلم زیباترین دلهاست امروز / درون این عالم غوغاست امروز / دلم را در طبق پنهاده بودم / دهم آن را به دست یار امروز
مهشاد
فدایت ای گل زیبای هستی، نمیدانم کجا بی من نشستی / قشنگی های فردایم تو هستی، یگانه گنج دنیایم تو هستی