بنده با دیدن ِ چماق ِ خانوم ِ بهار و سیلی های ِ بی دریغ ِ خانوم ِ eliii شدیدا ترسیده عم و به دارم به حذف ِ حساب ِ کاربری ِ خود میفکرم

شـ . . . خیلی رمان ِ جالب نوشتی، ولی آخرش خیلی غم انگیز تموم شد

باشد تا رستگار شوید !

خو هر وقت دوس داشتی بیا.ما منتظرتیم.

آره دفعه ی بعد که جور بشه میام و تلافی این دفعه که نتونستم برم رو هم در میارم

منم شیرازم بیا باهم بریم افتاب،ستاره سره قبره سعدی!