کبوترِ کوی تو شدن ؛



و من،

گرچه اسیرم،

آرزوی کوی تو دارم...

#او-خواهد-آمد

جدِ ما، پیغمبر از ما چهره پنهان کرد و باز
یادگاری همچو زهرا از پیمبر داشتیم

مادر مظلومه ما نیز رفت از دست ما
مرگ او را کی به این تعجیل باور داشتیم

اندر آن روزی که آتش بر سرای ما زدند
ما در آنجا حال مرغ سوخته پر داشتیم

آمد و رفت از جهان محسن در آن غوغا، دریغ
آرزوی دیدن روی بردار داشتیم

مادر ما، خود زحق می خواست مرگ خویش را
ورنه ما بهرش دعا با دیدۀ تر داشتیم

روزهای آخر عمرش زما رو می گرفت
چون علی، ما هم از این غم دل پراخگر داشتیم

در شب دفنش به ما معلوم شد این طرفه راز
تا ز روی نیلگونش بوسه یی برداشتیم

از کفن دستش بر آمد، جسم ما در برگرفت
جسم او را همچو جان ما نیز در برداشتیم

از فراق روی مادر با پدر هر روز و شب
دو برادر بزم ماتم با دو خواهر داشتیم

با فغان گوید «مؤید» آنچه را «میثم» بگفت
ای خوش آن روزی که ما در خانه مادر داشتیم

. . . هذا یوم الجمعه . . .

. . . دوست واقعي! اگر پيروان ما- كه خداي آنان را در طاعت خويش توفيقشان دهد- براستي در راه وفاي به عهد و پيماني كه بر دوش دارند, همدل و يكصدا بودند, هرگز خجستگی ديدار ما از آنان به تأخير نمي افتاد و سعادت ديدار ما, ديداري بر اساس عرفان و اخلاص ازآنان نسبت به ما, زودتر روزي آنان مي گشت(بخشی از نامه امام مهدی علیه السلام به شیخ مفید.۴۱۲هـ.ق) . . .

اره خیلی

الّلــهُمَّ صَــلِّ عَــلی مُـحَـمَّـد وَ آلِ مُـحَـمَّـد وَ عَـجِّل فَـرَجَـهُـم

چشم ها را می گشایی #عشق می ریزد زمین


با گل #لبخندتان باشد بیامیزد #زمین


آیه ی تطهیر می بارد نگاهت #مرد-صبح!


باشد از #خواب #هزاران #ساله برخیزد زمین


کی هوای تو #کبوتر می وزد ای #ناگهان!


کی بگو کی می شود از #خون #بپرهیزد#زمین؟


کی عنایت می کنی کی #سیصد و #چندی #سوار


تا در #استقبال-تان #شعر #تر انگیزد زمین؟


تا پر از #خورشید گردد این #شب #وامانده-مان


تا #قبای #ژنده-ی خود را بیاویزد زمین


#ذوالفقار تو جهانی را به #حیرت می کشد


این زمین #بی-بهاری را که #خواهی زد زمین


می نشیند پیش #رویت آسمان با #احترام


پیش پای #حضرتت وقتی که برخیزد زمین


کاش سهم #بی-کسی-های #دلم باشد - که نیست


هر چه از سمت #ردایت #عشق می ریزد زمین

میبینید خواهرم منو لایک نمیکنه

به مناسبت سالروز شهادت #شهید-آوینی ...

یا حبیب الباکین



گفت : در می زنند مهمان است

گفت: آیا صدای سلمان است؟

این صدا، نه صدای طوفان است

مزن این خانهء مسلمان است

مادرم رفت پشت در، اما



گفت:آرام ما خدا داریم

ما کجا کار با شما داریم

و اگر روضه ای به پا داریم

پدرم رفته ما عزاداریم

پشت در سوخت بال و پر، اما



آسمان را به ریسمان بردند

آسمان را کشان کشان بردند

پیش چشمان دیگران بردند

مادرم داد زد بمان! بردند

بازوی مادرم سپر،اما



بین آن کوچه چند بار افتاد

اشک از چشم روزگار افتاد

پدرم در دلش شرار افتاد

تا نگاهش به ذوالفقار افتاد-

گفت: یک روز یک نفر اما...
سید حمید رضا برقعی

@یک آقایِ مثلا نویسنده

"نوحه پروفایلتــــــ "