و احساس #کبوتر بودم را تازه فهمیدم ... و بستم رشته پرواز خود را با هزاران #زائر دیگر ... به قفل پنجره فولاد #آقا هر چه محکم تر ... و گفتم ای کران تا بیکران ، صحن و رواقت ... زبانم، آشیانم ، آب و نانم داده ای ... بگذارم اینجا بال و پر گیرم ... ز بام خود #هوایم کن ... برای یک سفر امشب #دعایم کن... که تا کرب و بلا پر گیرم آقا ... هوایی ام ... هوایی ام ... دوباره #کربلایی ام ... [فایل]