سلمان-هراتی

سال هزارو نهصد و چهارده

جهان به جنگ خویش می رود

هزارو نهصد و هجده

جهان از جنگ خویش برمی گردد

شکی وجود نداشت

دایره از شک پر بود

خمره از خالی

خالی از پیراهن خیس یونس

زمین به جای زمین

من به جای تو

تو به جای پروانه ای که آواز گرگ ها را

از پنجره کاخ سفید شنیده بود

به تاخیر بیفت

سال هاست که صلح در تاخیرنطفه می بندد

و تاخیر در بیست سالگی من

فکر کن

تنهایی ، سایه ی پیر تفنگی است که می گوید:

صلح

نه از کبوتر شروع می شود

نه از زیتون

بلکه نیایش کوچک گنجشک هایی است

که می دانند

بهشت

نام قبیله ای است در همین نزدیکی

تأثیر یک غروب غم‌انگیز جمعه بود
مضمون این غزل که به ذهنم خطور کرد

اصلاً خیال روی شما سال‌های سال
دیوان شاعران جهان را قطور کرد

باز هم تسبیح بسم الله را گم کرده ام
شمس من کی می رسد؟ من راه را گم کرده ام

مادربزرگ نگران بود، نگران موهایش که در جلوی پیرمرد همسایه با آن عینک ته استکانی اش در اثر باد چند تاری لغزیده بودند روی پیشانی اش و همه اش می گوید: می ترسم در آن دنیا از این موها آویزانم کنند،خدا گفته ...

نگرانی مادربزرگ مو است ...

مادر نگران بود، آخرین باری که جلوی آینه آرایشگاه نشسته چند تار مو که از ده عدد هم بیشتر می شده اند لای موهایش دیده شده اند، مادر می ترسد موهایش به زودی همه شان سفید شوند ...

نگرانی مادر مو است ...

دختر نگران بود،امروز آینه لوازم آرایشی اش را خانه جا گذاشته ...

نگرانی همه شان مو است همان که روز قیامت کمی ضخیم تر از پل صراط است،شنیده ام حساب های آنجا طوری است که مو را از ماست می کشند بیرون . . .

+ خاطرات یک کتابفروش:

امروز یک نفر آمد کتابفروشی و پرسید کتاب "بیماری های انگشتان گاو و گوسفند" را دارید؟

و من در این فکرم که مگر گاو و گوسفند انگشت دارند؟پس آن سُم ها چیست؟

امام علی(ع)