دنبالر در حالت آرشیو است. امکان ورود یا ارسال وجود ندارد. برای دریافت پشتیبان به backup.donbaler.net مراجعه کنید. تماس: [email protected]

motefavet

خدایا در ها بسته نیست ... ما دست و پا یسته ایم ... درباره »
motefavet
امتیاز: 2535

دنبال‌شدگان

(203 کاربر)

دنبال‌کنندگان

(482 کاربر)

گروه‌ها

(123 گروه)

بازدید

motefavet
115.png motefavet

نه از مهر و نه از کین می نویسم نه از کفر و نه از دین می نویسم دلم خون است، می دانی برادر دلم خون است، از این می نویسم

motefavet
شهید.jpg motefavet

تیر بیا بال مرا باز کن ...

motefavet
motefavet
در مشاعره

ما مانده ایم و حسرت پرواز تا /چیزی نمانده از پر وبالی که داشتیم / شام فراق با دل چه می کند/ یادش به خیر وصالی که داشتیم

motefavet
motefavet
در مشاعره

نه راه پیش مانده برایم نه راه پس / پل های امن پشت سرم را شکسته ام/ دیگر مرا نشان خودم هم نمی دهند/آیینه های دور و برم ا شکسته ام

motefavet
motefavet
در مشاعره

مکش بر رخ من ، بِبَر آتشت را /برای کسی که را ندارد/سر سفره ی رحمت تو /کسی جا ندارد که ندارد

motefavet
gomnam.jpg motefavet

به یاد شهدای گمنام ...

این ارسال را بازنشر کرده است.
motefavet
avini-5-f.jpg motefavet

پندار ما این است ، که ما مانده ایم و شهدا رفته اند اما حقیقت آن است که زمان ما را با خود برده است و شهدا مانده اند... شهید آوینی

این ارسال را بازنشر کرده‌اند.
motefavet
shahid.png motefavet

به یاد شهدای گمنام

این ارسال را بازنشر کرده است.
motefavet
motefavet
در مشاعره

در حس و حال عشق زلال حل شدن / یعنی که قطره وار به دریا بدل شدن /

این ارسال را بازنشر کرده است.
motefavet
shahid-207-copy.jpg motefavet

بال نمی خواهم این پوتین های کهنه هم می تواند مرا به آسمان ببرد. (شهید مرتضی آوینی)

این ارسال را بازنشر کرده‌اند.
motefavet
motefavet
در مشاعره

مانند طفل سر به هوا دور می شوم/ هر لحظه از مسیر دور می شوم/خود را به خواب می زنم و بی خیال که/ دارم مدام از همه جا دور می شوم

motefavet
motefavet
در مشاعره

در وصف تو کس، روشن و خوانا ننوشته است / ای هر که نویسد ز تو، گویا ننوشته است!

motefavet
motefavet
در مشاعره

تَرَکی خورده دلم باز به قدر مویی/ در خودم ریخته ام مثل گل شب بویی

motefavet
motefavet
در مشاعره

تویی بهانه ی آن ابرها که می گریند / بیا که صاف شود این هوای بارانی / تو از حوالی اقلیم هر کجاآباد/ بیا که می رود این شهر رو به ویرانی