من
هرجور که دلم بخواهد
تو را در شعرهایم می نویسم
چپ به راست راست به چپ
به کسی چه مریوط است که
پاهایت را کجای
شعرهایم تکیه دادم شان
و یا
دست هایت را
روی شانه کدام واژه گذاشته ام!
نقش ماه روی حوض آب چه ربطی به نام مستعار تو دارد و
باران هم که می بارد
موهایت را با کدام گلبرگ خشک می کنم؟!
اصلا
مگر به تو مربوط است شراب یعنی لبانت و غزال یعنی چشم هایت؟
بگو ببینم؟
چه کسی گفت که تو مخاطب شعرهایم هستی؟
آنجا که همه چیز برعکس می شود تو نبوده باشی و من بی خود
نان بخرم چای دم کنم!
آنجا که هیچ چیز جای خودش قرار نمی گیرد و
حوصله ی آهنگ رقص
ان هم دو نفری
توی خافظه ب گرامافون سر می رود
شک نکن که نام تو هم
ن ا ر ا ب ر ت خ د" خواهد بود"