Ŧ̊̊̊̊ نـــــــازِِِِِِِ...
زنی شرمنده از کودک کنار سفره ی خالی که ای طفلم بخواب امشب بخواب آری و من تکرار خواهم کرد سرود لایی لالایی زنی را می شناسم من که رنگ دامنش زرد است شب و روزش شده گریه که او نازای پردرد است! زنی را می شناسم من که نای رفتنش رفته قدم هایش همه خسته دلش در زیر پاهایش زند فریاد که: بسه
Ŧ̊̊̊̊ نـــــــازِِِِِِِ...
زنی را می شناسم من که شعرش بوی غم دارد ولی می خندد و گوید که دنیا پیچ و خم دارد زنی را می شناسم من که هر شب کودکانش را به شعر و قصه می خواند اگر چه درد جانکاهی درون سینه اش دارد زنی می ترسد از رفتن که او شمعی ست در خانه اگر بیرون رود از در چه تاریک است این خانه!
Ŧ̊̊̊̊ نـــــــازِِِِِِِ...
زنی را می شناسم من که می میرد ز یک تحقیر ولی آواز می خواند که این است بازی تقدیر زنی با فقر می سازد زنی با اشک می خوابد زنی با حسرت و حیرت گناهش را نمی داند زنی واریس پایش را زنی درد نهانش را ز مردم می کند مخفی که یک باره نگویندش چه بد بختی چه بد بختی!
Ŧ̊̊̊̊ نـــــــازِِِِِِِ...
زنی با تار تنهایی لباس تور می بافد زنی در کنج تاریکی نماز نور می خواند زنی خو کرده با زنجیر زنی مانوس با زندان تمام سهم او اینست: نگاه سرد زندانبان!
Ŧ̊̊̊̊ نـــــــازِِِِِِِ...
زنی را می شناسم من که می گوید پشیمان است چرا دل را به او بسته کجا او لایق آنست؟ زنی هم زیر لب گوید گریزانم از این خانه ولی از خود چنین پرسد چه کس موهای طفلم را پس از من می زند شانه؟ زنی آبستن درد است زنی نوزاد غم دارد زنی می گرید و گوید به سینه شیر کم دارد
Ŧ̊̊̊̊ نـــــــازِِِِِِِ...
انقدر پرم که فقط میخوام فریاد بزنم. خیالت راحت سر تو نمیخوام فریاد بزنم. خدایا خیال تو هم راحت سر تو هم نمیخوام فریاد بزنم. هرچند تو اولین کسی هستی که فریادمو میشنوی. سر خودم هم نمیخوام فریاد بزنم.چون این روزها ترجیح میدم کَر باشم. فریادمو سر تو میزنم ... سر تو ای...
Ŧ̊̊̊̊ نـــــــازِِِِِِِ...
با مشاهده ی یک "در"بلافاصله لزوم "دیوارها" احساس می شود. آیا: با مشاهده ی یک دیوار هم به همان اندازه لزوم یک "در" را احساس می کنیم؟!
Ŧ̊̊̊̊ نـــــــازِِِِِِِ...
يه دوست پسر هم نداريم تو ماشين آهنگ شيش و هشت بزاريم كله هامونو باهم تكون بديم