خوندم اونجارو

به برنامه نویسی توهین نکن.

منم قرمه مامان پز خوردم الان..

از داشتن پدر و مادر و خانواده ي خوب ..

از داشتن سلامتي ..

از چای و نبات توی پارک نزدیک خانه . .

از پیچیدن بوی قهوهء یک عصر جمعه . .

از هوای نیمه پاییزی روز شنبه . .

از دو نقطه لبخند ته یک اس ام اس دوستانه . .

یا حتی از مسجهای هر روز و دلگرم کنندهء یک دوست ندیدهء راه دور . .

از یک سوال تکراری که خوبی؟ بهتری؟ نگرانت بودم . .

از یک مواظب خودت باش کوچک . .

از صدای مهربان مادر . .

از لبخند یک عابر . .

از نَم نَم ِ بارون . .

از نشستن روی یک نیمکت خالی و فکر به این که دیروز تمام شد، فردا هم می گذرد،

از صحرا دریاب این زیبایی را ...
با گوشه گرفتن، درمان نشود غم !
برخیز و به پاکن، شوری تو به عالم !
تو که عزلت گزیده ای !

غم دنیا چشیده ای !
ز طبیعت چه دیده ای تو ...!؟
تو که غمگین نشسته ای !

زجهان دل گسسته ای !

به چه مقصد رسیده ای تو...!؟

زین همه طراوت از چه رو نهان کنی ؟
شکوه تا به کی ز جور این وآن کنی ؟
دل غمین به گوشه ای چرا نشسته ای ؟
جان من مگر تو عمر جاودان کنی؟
تا کی تو چنین باشی

عمری دل غمین باشی
گل گشته چمن بهتر

یا گوشه نشین باشی
تا کی باید باشی افسرده در بند دنیا

خندان رو شو چون گل تا بینی لبخند دنیا ........

آمد ...آمد،با دلجویی ...

گفتا با من تنها منشین
برخیز و ببین گلهای خندان صحرایی را
از صحرا دریاب این زیبایی را......

کلاف کاموایی را در نظر آورید که یک شاخه ی پر از خارگل نسترن را در آن فرو کرده اید؛اکنون سعی کنید این شاخه را از آن خارج سازید به گونه ای که نه شاخه و نه کاموا آسیب نبینند؛

تقریبا غیرممکن است،زیرا قطعا تعدادی از خارهای آن شاخه کنده شده

و اندکی از کاموا نیز با گیر کردن به آنها ریش ریش می شود؛

ضمن آنکه زمان بسیار زیادی را باید صرف کرد و حتی ممکن است دست شما نیز آسیب ببیند.

مجددا همان کلاف را در نظر آورید که یک عدد میل بافتنی درون آن فرورفته و در لابلای آن پنهان شده است،حال سعی کنید میل را از آن خارج سازید!

بله در زمانی بسیار کوتاه بدون هیچ زحمت و آسیبی این امر محقق خواهد شد.

مَثَل انسانی که در طول عمر غرق دنیاست و گرفتار وابستگیهای آن،مَثَل شاخه ی خار درون کلاف است؛

این انسان هنگام خروج از دنیا به سختی می تواند از وابستگی های خویش جدا شود و در نتیجه جان کندن برای او بسیار سخت خواهدبود.

ولی مَثَل شخص مؤمن مَثَل آن میل بافتنی است؛گرچه او در دنیاست ولی وابستگی به آن ندارد و از این رو به راحتی از این عالم کوچ کرده و خارج می شود.

))

نه من معمولا خيلي زود مي فهمم كه شرايط ُ بايد قبول كرد و حالا تقصير ِ من يا طرف مقابل هست .. اما خب ناراحت ميشم كه سر طرف داد و بيداد كردم ..

باشه