ﻫﻴﭻ ﺟﻮﺍﺑﻰ ﻧﺪﺍﺷﺘﻢ ﺑﺪﻡ
ﻓﻘﻂ ﺍﺯ ﺍﺗﺎﻕ ﺭﻓﺘﻢ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﮔﺬﺍﺷﺘﻢ ﻛﻤﻰ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﺵ ﺧﻠﻮﺕ ﻛﻨﻪ بنده خدااا

این حقم نیست این همه تنهایی

وقتی تو اینجایی وقتی می بینی بریدم

این حقم نیست حق من که

یه عمر با تو بودم اما باتو روز خوش ندیدم

تو یه شب می ری قلب تو دریاست

بر نمی گردی چون دلت اونجاس

خیلی اشوبه خیلی درگیری

خیلی معلومه که داری می ری

بله؟

وهابيت مسلك و فرقه ضاله ای است ساختگي و جعلي كه بسياري ار شعائر دين مانند شفاعت، توسل، تبرك،‌بنا بر قبور،زيارت و عزاداري را شرك و يا بدعت می دانند.
بنيانگذار مكتب وهابیت شخصي است به نام «احمد بن عبد الحليم» معروف به« تيميه حراني دمشقي» ( 66-728ق)‌ است او به حدي هتاك بود كه حتی مورد اعتراض شديد علماء و دانشمندان برجسته اهل سنت زمان خود تا عصر حاضر قرارگرفته است . و هم اكنون افكار باطل و انحرافات او در بين امت اسلامي بعنوان « شيخ الا سلام »‌رواج داشته و گفتار وي منشاء‌ عقايد وهابيت قرار گرفته است.

بعد از وی مروج اين تفكر «محمد بن عبدالوهاب» است كه بعد از پانصد سال در عربستان ظهور كرد و داراي پيرواني شد كه منتسب به عبد الوهاب شدند و بنام «وهابيت» معروف شد .(1115-1206(
وهابيت درباره عقايد، چيزي برآنچه ابن تيميه آورده بود نيفزود و فقط بيش از آنچه او شدت عمل به خرج داده بود وهابيان تاكيد ورزيده و سخت گرفتند.

وهابیت براي رسيدن به اهداف شوم خود شيوه هاي متعددي از قبيل تطميع ،‌تهديد ،‌قتل را در پيش گرفته و مي گيرند و نيز بنيان گذاران و مروجين وهابيت در كتب خود شيوه هاي متعددي براي رسيدن به اهداف خود اعمال كرده اند و تنها خود و كساني را كه از آنان پيروي مي كنند را مسلمان می دانند و كساني را كه از آنان تبعيت نكنند در رديف يهود و نصاري و مشرک و کافر قرار مي دهند.
به طور مثال محمد بن عبد الوهاب در رساله «كشف الشبهات» بيش از بيست و چهار بار، مسلمانان را مشرك خوانده، و بالغ بر بيست و پنج مورد مسلمين را كافر، بت پرست، مرتد، منافق، منكر توحيد، دشمن توحيد، دشمنان خدا، مدعيان اسلام، اهل باطل، نادان، و شياطين دانسته است، و هم گفته است كه كافران نادان و بت پرستان از اين مسلمانان داناتر مى باشند، و شيطان پيشواى ايشان و سرسلسله آنهاست!!!

روباه گفت : « اهلی کردن چیزی است که مدتهاست فراموش شده. اهلی کردن یعنی ایجاد علاقه کردن...»
شازده کوچولو

سوت خمپاره در سرت پیچید بالشت آسمانی از پر شد

خواب دیدی که باغی از گل سرخ در تو پرپر شد و کبوتر شد



...سوت خمپاره در سرت پیچید خواب دیدی که مثل سیبی سرخ

سرت افتاد روی دامن خاک نفس بادها معطر شد



شیشه عطر و چفیه ای خونین گوشه ای مهر و گوشه ای پوتین

...سوت خمپاره در سرت پیچید خواب دیدی اتاق سنگر شد



...سوت خمپاره در سرت پیچید ... سوت خمپاره در سرت پیچید

...سوت خمپاره در سرت پیچید ... سوت خمپاره ها مکرر شد

کهنه صرّافان دنیا از تصرّف می خورند
از عدالت می نویسند، از تخلّف می خورند

می نویسم دوستان! معیار خوبی مرده است
دوستان خوب من تنها تأسّف می خورند!

این که طبع شاعران خشکیده باشد عیب کیست؟
ناقدان از سفرۀ چرب تعارف می خورند

عاشقان هم گاه گاهی ناز عرفان می کشند
عارفان هم دزدکی نان تصوّف می خورند

یوسف من! قحطی عشق است، اینان را بهل!
کلفت دین اند و دنیا، از تکلّف می خورند

آخر این قصّه را من جور دیگر دیده ام
گرگ ها را هم برادرهای یوسف می خورند!