فریاد سکوت سرب بود
در آخرین نفس
بی تو باران هم نمی آید
تا مبادا شیشه ی
بغضم بشکند
تا کمی آسوده نفسم را
چاق کنم

بـرای شکستـن سکـوتـ دلِ شکستـه ام

فـریــــــــــادی سـربی می بـاید

برای سکوتت در خونه بازه
برای شکستم راه درازه
تو بودی که با لبخندت شاد بودم
تو رفتیه و حالا سکوته که شاده

سکـوت شُـد جـواب دلشکستـگی...

مگـو از راهِ دراز کـه خستـه ی روزگـار را نیست پای رفتـن ...

نمی شناسم شادی را...خنده را...

از بس سکوت تلخ روزگـار نوش کردم ...!!

شرمنده ... چشم