فریاد سکوت سرب بود
در آخرین نفس
بی تو باران هم نمی آید
تا مبادا شیشه ی
بغضم بشکند
تا کمی آسوده نفسم را
چاق کنم

بـرای شکستـن سکـوتـ دلِ شکستـه ام

فـریــــــــــادی سـربی می بـاید

برای سکوتت در خونه بازه
برای شکستم راه درازه
تو بودی که با لبخندت شاد بودم
تو رفتیه و حالا سکوته که شاده

سکـوت شُـد جـواب دلشکستـگی...

مگـو از راهِ دراز کـه خستـه ی روزگـار را نیست پای رفتـن ...

نمی شناسم شادی را...خنده را...

از بس سکوت تلخ روزگـار نوش کردم ...!!

سکوتِ من هیچگاه نشانه ی رضایتم نبوده و نیست؛
من اگر راضی باشم با شادی میخندم،
سکوت نمی کنم!

آوای سازم سکوت است شنیدنش گوش دل می خواهد...

دوباره واژه ها لال گشته اند...

وسعت دل دریایی من
در اقیانوس دستان توست...
به یاد بسپار
دریا به عشق اقیانوس مواج شد...

زیباست ممنون

نگاه گرم شما زیباست قابل شمارو نداشت

سپاسگزارم از محبتتون

سلام...و همینطور..

سردم است دوستت دارم تو هم گرمم نمی کند...

ﺳﻼﻡ

چه استقبال گرم وقشنگی ممنون از همتون

سلام

کفش هایت را یادم هست...
رفتی
هیچ کس نیست
به غیر از من و آن پیاله ی آبی که
پشت سرت ریختم...

آرام ِ آرام... در وسعت ِ ثانیه هایی که میروند.. ما اندوه ِ تمام ِ نبودنها را به دوش میکشیم...

عجله نکنید...
همین آشفتگی ها
نردبان آرامشند...
ابرها در گذرند...
ایمان بیاوریم به
گرمای فصل سرد...

قلمم این روزها درد گرفته است... ولش نمی کند!