یک عمر تو زخم‌های ما را بستی
هر روز کشیدی به سر ما دستی
شعبان که به نیمه می‌رسد آقا جان!
ما تازه به یادمان می‌آید هستی!

***

هم چاه سر راه تو باید بکنیم
هم اینکه از انتظار تو دم بزنیم
این نامه‌ی چندم است که می‌خوانی
داریم رکورد کوفه را می‌شکنیم

***

هر چند که خسته‌ایم از این حال نیا!
شرمنده! اگر ندارد اشکال نیا!
ما خط تمام نامه هامان کوفی است
آقای گلم زبان من لال نیا!

***

هر چند که بیمار تو هستیم همه
دیوانه‌ی دیدار تو هستیم همه
بین خودمان بماند آقا عمری است
انگار طلب‌کار تو هستیم همه

***

هر روز به ما اگر که سر هم بزنی
بر ریشه‌ی خواب ما تبر هم بزنی
آقا تو که خوب می شناسی ما را
زنگ در خانه را اگر هم بزنی...

***

این مرد که در ره است باید او را...
می‌ترسم اگر سر زده آید او را...
از هر که سراغ او گرفتم دیدم
در شهر کسی نمی‌شناسد او را

الكساندر پروخانوف، سردبير هفته‌نامه زافترا چاپ روسيه، در مقاله‌ای با عنوان «ايران بمب دارد»: «به تازگي از سفر به ايران بازگشته‌ام: ... در ‌مراسم ‌تعزيه ‌مذهبي ‌عاشورا ‌شركت ‌كردم، مراسمي ‌كه ‌هزاران ‌مسلمان ‌شب ‌هنگام ‌به ‌خيابان‌‌هاي ‌شهرها ‌ريخته ‌و ‌در عزاداري شهادت ‌امام ‌حسين ‌شركت مي‌كنند. ‌من ‌در ‌درون ‌صدها ‌هزار ‌نفر ‌از ‌مردم عزادار ايران كه ‌ناله ‌و ‌گريه ‌مي‌‌كردند و همچنين در ميان علم‌هاي سنگين وزن ‌كه با ‌پر ‌شترمرغ تزيين ‌شده ‌بودند، حركت ‌مي‌ كردم. در ‌كنار ‌من ‌جوانان، ‌كودكان و ‌پيرمردان ‌ريش ‌سفيد ‌حركت مي‌‌كردند ‌و ‌زنجير ‌مي‌‌زدند ‌تا ‌غم ‌و ‌همدردي ‌خود ‌را ‌نه ‌تنها ‌با ‌امام ‌شهيد، ‌بلكه ‌با ‌همه ‌غم‌زدگان ‌جهان، رنج ديدگان ‌و ‌تمامي كساني كه حقوق آنها به طور ناعادلانه پايمال شده است، ‌ابراز ‌كنند.

آره راست میگی. . . امسال یه جور دیگست این #پائیـز. . .

کاورت جالبه : )
اهنگ پروفایلت عالیه : )
پستاتم قشنگن : )
لایک 137 : )

دریا جان فقط فردا شب کیک میدم