ممنونم مریم عزیز... مثل همیشه خیلی خیلی لطف داری دیگه...

چارقدشوووووووووووووو

دوازده پاره سنگ را می بینی که بر روی تکه های سیمانی به عنوان نماد قبر گذاشته اند. دنبال عبارتی می گردی که روی آن نوشته شده باشد: «شهید گمنام فرزند روح الله»، اما نه ... و حتما بقیع را به یاد می آوری و غربت غمبار چهار مزارش را!
حالا از تابلو و جادة خاکی آن، می توانی بفهمی که در این جاده سال های سال است، رفت و آمد چندانی صورت نگرفته و مهمان چندانی نداشته است.

ای قاصدکان خوش خبر چندی است
گرد در و بام من نمی‌گردید
از قاصد روزهای بارانی
رفتید ولی خبر نیاوردید

ای قاصدکان خوش خبر اینجا
کار من دل گرفته بی‌صبری است
این خانه شبیه خانه نیما
از هر طرفی که می‌روی ابری است

در شعر اگر من و رفیقانم
از حافظ و از فروغ می‌گوییم
اما به هوای سکه‌ای زرین
پشت سر هم دروغ می‌گوییم

امروز اگر من و رفیقانم
تیغ آخته‌ایم بر گلوی هم
دیروز پر از بگو مگو بودیم
«ما چون دو دریچه روبه‌روی هم» 1

بی‌شاعر روزهای بارانی
«هر لحظه غمی و هر غمی دردی» 2
خنجر همه در کف رفیقان است
ای وای چه روزگار نامردی

سنگیم میان شهر سنگستان
شعر از غم ما مگر فروکاهد
شاعر! غزلی ترانه‌ای بیتی...
این شهر هوای تازه می‌خواهد

با وعده به هیچ می‌فروشندت
ای وای چه روزگار ارزانی
آی ای اخوان که خفته‌ای در طوس
بر خیز که سرکنی زمستانی

چندی است به لاک غم فرو رفته است
این شهر فسونگر برادر کش
از سکه فتاده غیرت و مردی
ما شاعرکان به سکه‌ای دلخوش

ای قاصدکان خوش خبر چندی است
این خانه دل گرفته کم‌نور است
آشفتگی ترانه‌های من
از دوری قیصر امین‌پور است...

پی‌نوشت:
1: م. امید
2: مصرع از مجید زهتاب است

سیل شادی است و شادباش ها!
سیل گل بریز و گل بپاش ها!

باز در دلم شکوفه می کند
باغ کاغذین شادباش ها

هرچه کاشتم به باد رفت و ماند
کاش ها و کاش ها و کاش ها

دور کرد و کور کرد عشق را
دورباش ها و کورباش ها

زخم می زند به چشم آفتاب
تیغ برج آسمان خراش ها

سوخت دست و بال ما از این همه
کاسه های داغتر ز آش ها

دور باطل است سعی بی صفا
رقص بسمل است این تلاش ها

قهرمان قهرمااان

خو همون گودال ... من از کامنتاتون اینجوری دیدم

ما را هم لایق بدانید در خدمتتان هستیم

اون نه یکی دیگه

تفلدت مبالک

زاک آواتارت مبارک وشب خوش

حصیر