ممنونم مریم عزیز... مثل همیشه خیلی خیلی لطف داری دیگه...

شب خوش

میتینگه

غمگین مشو عزیز دلم
مثل هوا کنار توام
نه جای کسی را تنگ می کنم
نه کسی مرا می بیند
نه صدایم را می شنود
دوری مکن
تو نخواهی بود
من اگر نباشم


محمد شمس لنگرودی

دوووووووووووووووووووسش دارم

اندکی نگاه می کنم
آجرها کم نیست
من خود ديوار ها را کوتاه چیدم
کوتاه چیدم تا سدی نسازم
کوتاه چیدم که خانه بزرگتری برای قلبم بسازم
خانه ای بزرگ با ديوار های کوتاه
پس تو ای غریبه ای دوست ای آشنا
اگر ديوار من کوتاه است
اگر دلم را بزرگ کردم که نرنجانم و نرنجم
رحم کن سنگ در این خانه نینداز
تا خانه ام سنگفرش این سنگ ها و تیشه ها شود
بگذار در خانه ی دلم جایی برای خود نیز داشته باشم... ...