OMID
رفتی و ندیدی که چه محشر کردم / با اشک ، تمام کوچه را تر کردم وقتی که شکست بغض تنهایی من ، وابستگی ام را به تو باور کردم.
OMID
دیدی ای حافظ که کنعان دلم بی ماه شد عاقبت با عشق و غم کوه امیدم آب شد گفته بودی یوسف گمگشته باز آید ولی یوسف من تا قیامت همنشین چاه شد
OMID
تو دل منو شکستی و لی من دل تو رو نمی شکنم چون یک دل شکسته بهتر از دو دل شکسته است . . .
OMID
چه ويرانگر ولي شيريني اي عشق بيا كه با همه افسونگريهات براي درد دل تسكيني اي عشق
OMID
دوستت دارم کمتر از خدا و بیشتر از خودم چون به خدا ایمان دارم و به تو احتیاج!!
OMID
از عاشقي تباهي از زندگي مصيبت از دوستي شکستو از سادگي خيانت
OMID
غروب برات چه سخته وقتی غریبه باشی / وقتی عزیزی داری ولی پیشش نباشی
OMID
دوریت زمستانی دیگر است ، کمتر از من دور شو ، باز سرما خورده ام
OMID
از دوریت چه دارم غیر از دلی شکسته / ذهنی همیشه ابری ، فکری همیشه خسته
OMID
چشم من چشمه ی زاینده ی اشک / گونه ام بستر رود کاشکی همچو حبابی بر آب / در نگاه تو رها می شدم از بود و نبود
OMID
با تو از عشق میگفتم از پشیمانی و از اینكه فرصتی دوباره هست یا نه ؟!... در جواب صدایی بی وقفه می گفت: "دستگاه مشترك مورد نظر خاموش می باشد!!!"
OMID
مرا بغـل کـن پیش از آنـکه خاک مـرا بغـل کنـد…