+لام تا کام ِ سکوتت را دوست دارم

وقتی

چشمانت

را به لبانــــ ـم دوخته ای . . . (: ;xX

+باید بفهمی وقتی دلت می گیره ...

تنهایی ؛ باید عادت کنی که با کسی درددل نکنی !!

باید درک کنی که هر کس مشکلات خودشو داره !!

باید بفهمی وقتی ناراحتی ... دلتنگی ... یا بی حوصله ای ... هیچ کس حوصله ی تو رو نداره !!

دیگه باید فهمیده باشی همه رفیق وقتای خوشی ان !!

همه خودشون اینقدر دردسر دارن که حوصله ی تو رو ندارن !!

همه اینقدر کار دارن که وقت ندارن واسه تو وقت بذارن !!

که به حرفات گوش بدن یا وقتایی که تنهایی کنارت باشن !!

ولی تو نباید اینجوری باشی !!

تو باید رفیق غم و کم همه باشی !!

تو باید سنگ صبور باشی !!

تو باید سنگ باشی !!

دردای تو پیش دردای اونا هیچی نیست !!

تو اصلا سختی نکشیدی ... تو اصلا تنها نموندی ... تو هیچ وقت غصه دار و گریه دار نیستی !

نباید باشی !!! . . . (:

+داستان ِ من ِ . . .(:

+می ترسم تمام شود و این حس به همین گندی بماند...

می ترسم...

بیشتر از ترس اینکه تمام شده باشد و ما یک بار هم حتی؛

"آب انار و آلبالو با گلپر و نمک!!! " نخورده باشیم!!

خیلی بیشتر!

*** با تمام ِ بدی ِ این حس که من دارم و تو نداری و نمی فهمی،

آن قدر خوبی هم دارد که فکرم که پر میشود، لبخند بنشیند بر لب هایم...

نیامده، حس ِ قشنگی ست؛ گرچه غریب است...

کاش با حس قشنگی بیاید...

گرچه باز هم غریب می ماند؛ اما...

حد اقل این روزها جبران می شود... نه؟!

*** بیشتر از این حس و حال ِ غریب ؛ تویی که داری غریبه می کنی خودت را برایم ! . . . (:

+ بی‌خیالم شو عزیزم

تو بریدی، سر ندادم

دیره واسه با تو بودن

دیگه بال و پر ندارم ...

آره یادت خیلی وقته

نمی‌افته توی خوابم

کو چراغی تو کویرم

قطره آبی تو سرابم ...

رو بگیر، نگاه نکن اشکای سرد ـُـو

رد بشو، نخواه تو هم این همه درد ـُـو . . . (:

+ :

"
ده سال بعد از حال این روزام
با کافه های بی تو درگیرم
گفتم جهان بی تو یعنی مرگ
ده سال ِ رفتی و نمی میرم

ده سال بعد از حال این روزام
تو توی آغوش یکی خوابی
من گفتم و دکتر موافق نیست
تو بهتر از قرصای اعصابی

ده سال بعد از حال این روزام
من چهل سالم می شه و تنهام
با حوصله ،قرمز،سفید ، آبی
رنگین کمون می سازم از قرصام

می ترسم از هر چی که جا مونده
از ریمل ِ با گریه ها جاری
از سایه روشن های بعد از ظهر
از شوهری که دوستش داری

گرم ِ هم آغوشی و لبخندین
توُ بستر ِ بی تابتون تا صبح
تکلیف تنهاییم روشن بود
مثل چراغ ِ خوابتون تا صبح

ده سال ِ که لب هام و می بندم
با بوسه های تلخ هر جایی
ده سال ِ وقتی شعر می خونم
لبخند ِ روی صندلی هایی

یه عمر بعد از حال این روزام
یه پیرمردم توی ِ یه کافه
بارون دلم می خواد ،هوا اما
مثل موهای دخترت صافه

یه عمر بعد از حال این روزام . . . (:

"

پر از تنهایی‌ام، ای کاش بودی

که داره زندگیم از دست میره

یه آهنگی گذاشتم که می‌دونم

اگه گوشش کنی گریه‌ت می‌گیره

صدام از گریه‌ی دیشب گرفته

چه بارونی ، چه احساسی ، چه حالی

با اشکام باز مهمونی گرفتم

همه چی هست فقط جای تو خالی . . .(:

[ #پویا-بیاتی - #جای-تو-خالی ]