آروم باش بنده ی من : )

آدما تا یه روزی تو یادت میمونن بعد ازون فقط تظاهره و فیلم بازی کردن ، طرف راه میره زندگیشو میکنه میخنده سینما میره بچه دار میشه ... هر دو سال یه دفعه هم یادش میفته اِ یکی بود ک دوستش داشتم اَ یادش ب خیر ... فقط گاهی کنجکاو میشه ک طرف الان چیکار میکنه ؟ و خوشحال میشه ک بفهمه اِی همچین خوشبختم نیست

آره موافقم

منم باید الان بگم با مخالفم شما موافقم
چون #گاهی واقعا یکی از یاد آدم نمیره حتی اگه آدم راهشو بره ، زندگیشو کنه بخنده سینما بره بچه دار بشه ...

اوهوم با #گاهی موافقم

خیلی وقتا حذف نکردن مردم از فکرا و کارات سنگین تموم میشه

شده

نمیدونم ، شاید من حضور شیطانو بیشتر حس میکنم

بله آدم میترسه ، بین نوشتنو ننوشتن اون دیدگاه زیر پست مردد بودم ولی نوشتمش ، برعکش خیلی چیزای دیگه ک نمینویسمو از کنارشون رد میشم

مقصود جملم به خود دیده گی بود فقط...خود ..

انشالا که حضور فرشته ست..نه شیطان...
نمیخواستم چنین برداشتی رو بده جملم ..منو ببخشید.

میدونم ولی خب شاید ب ذات خود منم برگرده ک حتما همینجور هم هست دیگه ...
مثلا وقتی پیش مادرم هستم مطمئنا این حس نیس یا تو یه مکان زیارتی ...
ولی وقتی در تمام طول روز ، تو هر قدمی ک بر میداری با هر دروغی ک میشنوی یا هزاران چیز دیگه ، فرصتی برای حضور فرشته نیست

درسته...اما برای حضور فرشته همیشه فرصت هست...مثل لبخندای خدا.