هان؟!

من از عهد آدم تو را دوست دارم
از آغاز عالم تو را دوست دارم



چه شبها من و آسمان تا دم صبح

سرودیم نم نم: تو را دوست دارم



نه خطی نه خالی نه خواب وخیالی

من ای حس مبهم تو را دوست دارم



سلامی صمیمی تر از غم ندیدم

به اندازه ی غم تو را دوست دارم



بیا تا صدا از دل سنگ خیزد

بگوییم با هم: تو را دوست دارم



جهان یک دهان شد همآواز با ما

تو را دوست دارم تو را دوست دارم

آقایان:
بعد از این که شامشان را خورند، چای می‌خورند.
کمی با چشم های خواب آلوده تلویزیون نگاه می کنند.
بعد از این که دو سه بار کنترل تلویزیون از دستشان افتاد، تلویزیون را خاموش می کنند و به سمت رختخواب می روند.
بدون این که حتی رو تختی را بردارند، می خوابند!

آقایان:
وسط راه بنزین تمام می کنند.
وقتی دود از لاستیک هایشان بلند شد، به یاد می آورند که ترمز دستی را نکشیده اند.
چراغ قرمز را اتلاف وقت و عمر می دانند.
عابر پیاده موجودی مزاحم و مختل کننده عبور و مرور می دانند.
و از همه مهمتر، بوق را مهم ترین اختراع بشر پس از برق به حساب می‌آورند.

عکس میگیرم فردا میزارم براتون : )

نمیخواد خودم براش داغو داغ میبرم
به دنیا اعتمادی نیس

آقایان:

تا جایی که بشقاب جا داشته باشد غذا می کشند!
به سرعت غذا را می بلعند، در حالیکه قاشق را تا انتها درون حلقشان فرو می برند!
صدای برخورد قاشق با دندان ها یشان موسیقی گوش نوازی دارد!
بعد از دو سه بار پر کردن بشقاب بالاخره کمی و فقط کمی سیر می شوند.

هونام شما هنوز سوئد زندگی میکنی داداش ؟ : )