تو از کدام ترانه ی عشق به خانه ی من آمدی...

و من از کجای این قصّه...

دار و ندارِ احساسم را در قمارِ عاشقی...

با خیالِ چشمهای تو به حراج گذاشته ام...

زیبای بیدار من...

در آغوشِ تو آنقدر آرامش هست...

که انگار حلقه ی دستهای تو جایی ست...

که جاذبه ها چندین و چند برابرند...

و نمیدانم در بوسه هایت چه کششی هست ؟؟؟

که قدرت دل کندن از آنم نیست...

دلبر شبهای مهتابی من...

با تو تمام عقربه ها روی ساعتِ صفرِ عاشقی به خواب میروند...


آرزوی لحظه های من...

به ابرها سپرده ام تو را که میبوسم...

نم نم ببارند...

آنها هم خوب میدانند...

من دیوانه ی بوسیدن لبهای تو زیر بارانم..