اسمان را سبز کشیدیم
و درختان را ابی کردیم
در زمینه ای به رنگ بنفش ممتـــــــــد
دست هایمان را قرمز کردیم
و الکی الکی همه چیز را عجیب و سخت کردیم
با مداد رنگی های پر رنگ
که پاک نشوند رنگ ها
زل زدیم ب نقاشی
و نشستیم زار زدیم برای این دنیا ک چرا یهو اینقدر عوض شد در نظرمان
در حالی که حافظِه مان ضعیف بود
و یادمان نمی امد
که همه اینها افریده خود ما بوده است ..

فــقــط کــمــی بــی حوصــله ام . .

آســمــان روی سَــرم ســنــگـیــنـی مـیـکـنـد !

روزهــایــم کـِـــــــــــــــــش آمــده ، ،
هــر چــه خــودم را بــه کــوچــه بــی خــیــالــی مــیــزنــم ،

بــاز ســر از کــوچــه دلــتـنـگـی در مــیـاورم ،

روزهـــا ، تــمــام ابــرهــای انـــدوه در چــشــمـان مَـنـنـد ولــی نـمـی بـارنــد !

چــون مــن خــوبــم . . .

مـــن آرامـــم . . .

مــن قـول داده ام . . .

تــمــام خـنـده هــایــم را نـَــذر کــرده ام کــه گــریــه ام نــگـیـرد . .

امـــا شــبــهــا . . . ! !

جهانی به وسعت همیشه دویدن
به شادی همیشه خندیدن
دنیایی به پاکی همیشه رهایی
از قید کلمه ،
تن،
ابراز
دست می زنم به دیوانگی
پرواز
از این بام تاهزار بام دیگر
تا دورتر ها
همانجا که آسمان همین رنگ است
کوله بارم
هویتم
جنسیتم
که خودم را به خاطرش کفاره می دهم
دور می ریزم
آنسوی چپر
که با چپ شروع می شود
نه آنقدر نزدیک قلب
خیلی دورتر
دست می زنم
به بیان تمام آنچه بی سرو ته میرسد به نظر

دلم گرفته.........دیگه آخر جاده کسی نیست که منتظرم باشه...

بوی خاک که

بلند میشه بیشتر حس

غریبی میکنم.. چشام اگه بارون نمیومد هم بازم خیس بود.

آخه تو راه دارم نشونی هایی که

گذاشتیو نگاه میکنم.

حسم میگه این نشونیای تو جاده

واس من نیس...من این جاده رو میرم

کاش هیچوقت به آخرش نرسم..

چقدر خوشخیال بودم خدا...دیگه چشامو میبندم ..

به صدای بی خیانت بارون گوش میدم.. بوی پاک خاک

چقدر آرام بخش تر از

بوی کثیف تن تو......

هرچند این جاده از دل من خبر نداره

ولی دیگه دنبال نشونی واس قلبم نمیگردم...

دیگه جاده مال منه

...میرم که به خدا برسم...