اگْردردیده گانت عشق رانداری
یاکه درسینه به جای قلب سنگ داری
یاکه از مهربانی وعشق ننگ داری
یاک بازی چه بودنم را دوست داری
وگراززخمه زدنم دل شادی
باورت نیست مرا
یا که از باورم بیم داری
میروم از ذهن تو زخمی لیک
تو بمان تنها میان پیله خویش
باهمه رنگ ها و ریا و تزویر
باهمه نفرت و شک و تردید
که به نام عشق با نقاب فریب
همچو زهری به جانم دادی
6/3/91

وقتی چشمانم ابریه و بارونیه
وقتی حسرت دیدار تو دلم گل میکنه
کاش تو باشی و شانه هایت
کاشی تو باشی و نگاهت
کاشکی توباشی و کلامت
کاشکی تو باشی و نفس هات
باشی حتی نه با من
حتی در سکوت . . .
حتی یک رویا

دیوانگی‌ست
آنقدر می‌خواهمت
که دوست دارم
به دیگری فکر کنم

آغوش باز کنم
برای همه‌ی دختران جهان
تا لحظه‌ی آخر
به خورشیدی که در سینه‌ات خوابیده است
فکر کنم
به آغوشت که اندازه‌ی تنِ من دوختی‌اش

و یک نفس
بدوَم
راهی را که هرگز نمی‌خواستم بروم

_سیدمحمد مرکبیان__

نسیمی موها را
از پیشانی‌ات کنار می‌زند
یعنی دستم دارد
به تو فکر می‌کند

بارانی قطره قطره،
بر شانه‌هایت خیس می‌شود
یعنی
دلتنگِ توام

تلفن زنگ می‌زند
و بی‌تفاوت به آتش سیگارت ادامه می‌دهی
یعنی نیستم
نیستم
نیستم

سیدمحمد مرکبیان