با شدتی وحشیانه و جنون آمیز

آن چنان که قلبم را سخت به درد آورد

آرزو کردم ای کاش هم اکنون همچون مسیح

بی درنگ آسمان از روی زمین برم دارد

یا لااقل همچون قارون

زمین دهان بگشاید و مرا در خود فرو بلعد

اما … نه

من نه خوبی عیسی را داشتم و نه بدی قارون را

من یک متوسط بی چاره بودم و ناچار

محکوم که پس از آن نیز باشم و زندگی کنم

نه باشم و زنده بمانم

و در این وادی حیرت پر هول و بیهودگی سرشار گم باشم

و همچون دانه ای که شور و شوق های روییدن دردرونش

خاموش می میرد

در برزخ شوم این پیدای زشت

و آن ناپیدای زیبا خرد گردم

که این سرگذشت دردناک و سرنوشت بی حاصل ماست

در برزخ دوسنگ این آسیای بی رحمی که …

زندگی نام دارد

اینا با خودشون مشکل دارن