کوچه هاي قديمي را

باريک مي ساختند تا آدمها

به هم نزديکتر شوند

** حتي در يک گذر **

اکنون چقدر آواره ايم

در اين همه اتوبان پهن ....

عابدي را گفتم اي دست من و دامان تو
كن دعايي ، تا نهم پايي در اين ميدان تو

گفت از طاعت چه داري ، كوفتم بر سر كه آه
گفت آهت را بمن ده ، هر چه دارم زان تو

قربون دهنه جفتتون تا دسته

ریسمان پاره را می توان دوباره گره زد..

دوباره دوام می آورد..

اما هرچه باشد.. ریسمان پاره ای است





شاید ما دوباره همدیگر را پیدا کنیم..



اما در آنجا که ترکم کردی..

هرگز دوباره مرا نخواهی یافت..