چه خوشجله

شیطونی کردم دیگه

اونام اینجوری خوشجلترن...

ینی تو روحت..من تازه از فکر ژله در اومده بودم...
این گل سر چیه زدی به سر خودت...

وااااااااااااااااااااااااای اینا چقدر بامزه هستن
اون خانومه منم
اون اقاهه اقامونه

در فرهنگ عامیانه‌ی مردم، شب یلدا و شب چله، شب دوستی است. شب بار عام و کارهای خیریه است. در فرهنگ ادبی و رسمی کشورمان، یلدا اغلب چهره‌ی تاریک و خشن شبی طولانی است. شبی که به انتظار سر آمدن آن هستند.

و حال چندبیتی در این مضمون می‌خوانیم:

حافظ :
صحبت حکام، ظلمت شب یلدا است
نور ز خورشید خواه بو که برآید

سعدی :
هنوز با همه دردم امید درمان است
که آخری بود آخر شبان یلدا را

اوحدی :
شب هجرانت ای دلبر، شب یلدا است پنداری
رخت نوروز و دیدار تو عید ماست پنداری

خاقانی :
تو جان لطیفی و جهان جسم کثیف
تو شمع فروزنده و گیتی شب یلدا

عنصری :
چون حلقه ربایند به نیزه، تو به نیزه
خال از رخ زنگی بربایی شب یلدا

منوچهری :
نور رایش تیره‌شب را روز نورانی کند
دود چشمش روز روشن را شب یلدا کند

مسعود سعد :
کرده خورشید صبح ملک تو
روز همه دشمنان شب یلدا

ناصرخسرو :
او بر دوشنبه و تو بر آدینه
تو لیل قدر داری و او یلدا


امیر معزی :
ایزد دادار، مهر و کین تو گویی
از شب قدر آفرید و از شب یلدا
زان‌که به مهرت بود تقرب مومن
زان‌که به کینت بود تفاخر ترسا

سنائی غزنوی :
به صاحب‌دولتی پیوند اگر نامی همی جویی
که از یک چاکری عیسی چنان معروف شد یلدا

سیف افرنگی :
سخنم بلندنام از سخن تو گشت و شاید
که درازنامی از نام مسیح یافت یلدا